قیام عیسی مسیح

قیام عیسی مسیح
قیام عیسی مسیح

 

قیام عیسی مسیح از مردگان، پایه واساس ایمان مسیحی است. دلایل متعددی وجود دارد که نشان می دهد چرا آنانی که قیام مسیح را دیدند به آن ایمان آوردند. پیشگوئیها اول: عیسی مسیح خود مرگ و قیام خود را پیشگویی کرده بود و این واقعه دقیقا همانطور که او گفته بود عملی شد. قبر خالی دوم: چون قبر او خالی است. و این دلیلی دیگر بر قیام عیسی مسیح از مردگان است. مطالعه دقیق کلام خدا به ما نشان می دهد که پس از مدفون شدن عیسی مسیح، قبر او با سن

گ پوشانده و مُهر شد و سربازان رومی از قبر محافظت می کردند. شاهدان عینی سوم: عیسی مسیح پس از قیام از مرگ، خود را به افراد یکه او را می شناختند دست کم برای ده بار آشکار ساخت. عیسی مسیح نشان داد که او جسما از مردگان بر خاسته و رویداد قیام او یک خیال و توهم نبوده است. او با شاگردانش غذا خورد و آنان او را لمس کردند. تاسیس کلیسا چهارم: تاسیس کلیسا دلیل دیگری است مبنی بر قیام عیسی مسیح از مرگ. در دنیا کلیسا همواره بزرگترین گردهمایی را در طول تاریخ داشته است. زندگی های تغییر یافته پنجم: زندگی عوض شده شاگردان دلیل دیگری است بر قیام عیسی مسیح پس از مرگ. آنان قبل از مصلوب شدن عیسی او را ترک کردند، بعد از مرگش نا امید شدند و ترسیدند. شاگردان انتظار نداشتند که مسیح دوباره زنده بشود. اما اکنون پس از قیام مسیح و تجربه قدرت خداوند در روز پنتیکاست، همین شاگردان ترسو و نا امید بوسیله قدرت مسیح قیام کرده کاملا عوض شدند. با قدرت او بود که آنان تمامی دنیا را تغییر دادند. اگر کسی صادقانه مدارک و شواهد دال بر خداوندی عیسی مسیح و قیام او پس از مرگ را مطالعه نماید بی شک پی خواهد برد که او براستی پسر خدا و مسیح موعود است. کلام زنده عیسی مسیح امروز هم زنده است و وفادارانه زندگی کسانی را که به او توکل نموده و از او اطاعت می کنند را برکت می دهد. زندگی کسانی را که می توانند در دنیا تاثیر مثبت بگذارند. فیلسوف و فیزیکدان معروف فرانسوی پاسکال، نیاز انسان به عیسی مسیح را اینگونه تعریف می کند: در قلب انسانها خلاء یی وجود دارد، جایی که تنها با حضور عیسی مسیح می تواند پر بشود.

عید پاک،

عید پاک،
عید پاک،
عید پاک، ریشه ها و آیین ها:
عید پاک، مهم ترین روز مهم در میان مسیحیان است
  
جشن پاک مهمترین عید مسیحیان است که هر سال به یادبود قیام مسیح و زنده شدن او پس از مرگ، برگزار می‌ شود. زمان این عید، برخلاف سایر اعیاد و مراسم، ثابت نیست و هر سال میان ۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل تغییر می ‌کند.

 

عید پاک (به زبان انگلیسی: Easter)، مهم ترین روز در مسیحیت محسوب می‌ شود که دارای تاریخ متغیر در تقویم کلیساهای مسیحی است. این روز به‌ عنوان عید رستاخیز عیسی  بوده که بر اساس روایات مسیحی سه روز پس از تصلیب وی، در سال های ٢٧ تا ٣٣ بعد از میلاد، صورت گرفته است و یکی از روزهای تعطیل در تقویم مسیحی است که یکشنبه‌ ای در ماه مارس یا آوریل است.

مسیحیان معتقد به کتاب ‌مقدس، رستاخیز مسیح را آغازگر خلقت تازه می‌دانند زیرا خدا در پی آن است که همه ی آفرینش خود را از نو احیا کند و از مؤمنان به خود نیز دعوت کرده تا در این پروژه ی نوسازی با او همکاری کنند.

روز عید پاک به پایان دوره ی پنجاه روز کلیسای که به عید پنجاهه ختم می‌شود اطلاق می‌شود. این روز را از طرفی یکشنبه ی رستاخیز نیز تعبیر کرده ‌اند. کلیساهای مسیحی در چنین روزی مراسم مختلفی را برگزار می‌ کنند که این مراسم در کلیساهای غربی و شرقی با یکدیگر تفاوت دارد.

واژه‌ شناسی و ریشه ی تاریخی

عید پاک در پایان هفته ی مقدسی است که عیسی وارد اورشلیم می‌شود و توسط سربازان رومی دستگیر و پس از تحمل مصائب و سختی‌ ها بر فراز تپه جلجتا در اورشلیم مصلوب می‌شود. اما ایمان مسیحیان مبتنی بر مرگ و قیام مسیح است. آن ‌ها بر این باور هستند که تمام ادعاهای مسیح به ‌وسیله ی قیامش تأیید می‌ شود. رستاخیر مسیح ثابت می‌ کند که تمام گفته‌ های او درست بوده و او واقعاً مسیح است‌. «با زنده شدنش پس از مرگ با قدرتی عظیم ثابت نمود که از لحاظ قدوسیت خدایی‌، او پسر خداست.»

از سویی دیگر، برخی از برجسته ‌ترین صاحب ‌نظران و الاهیدانان، تحت تأثیر جهان‌بینیِ عقل‌گرایانه ی خود، یا منکر رخداد رستاخیز شده ‌اند و یا با تلقی آن به ‌عنوان نمادی اسطوره ‌ای، کوشیده ‌اند تا این «رستاخیز» را در قالب تازه ‌ای تفسیر کنند و معانی الاهیاتی جدیدی را، با در نظر گرفتن ملزومات دنیای نو، بر آن حَمل کنند. این گروه از متفکران با اینکه ممکن است در مواردی با یکدیگر اختلاف ‌نظر داشته باشند، اما همگی در این نکته هم ‌صدا هستند که رستاخیز به معنای «واقعی و عینی و بدنی» رخ نداده است.

به هر حال، روز رستاخیز عیسی مسیح از مردگان یکی از مهمترین اعیاد مسیحیان است. روز یکشنبه برای اولین بار از سوی شورای نیقیه در سال ۳۲۵ میلادی رسما به‌ عنوان روز قیام مسیح معرفی شد و بدین ترتیب مسیحیان روز یکشنبه را جایگزین روز شنبه یا «شبات» کردند که مطابق شریعت یهود، روز استراحت مذهبی یهودیان بود. 

قیام مسیح از مردگان همه ساله در اواخر ماه مارس یا اوایل آوریل، در آغاز بهار جشن ‌گرفته می ‌شود. بد نیست دیده شود در پسِ عنوان و تاریخ این عید که در بین فارسی ‌زبانان به «عید پاک» و در دنیای انگلیسی ‌زبان به «ایستر» معروف است، چه سنتی نهفته است.

عنوان «پاک» برخلاف آنچه برخی تصور می‌کنند، ربطی به «پاکی» و «تمییزی» ندارد، بلکه ترجمه ی فرانسوی عید قیام است. واژه فرانسوی «پاک» نیز خود از واژه ی لاتین «پاسخا» (Paskha) مشتق شده است که ریشه ‌اش همان واژه عبری «پسَح»، مهمترین عید یهودیان است. علت این است که مصلوب شدن عیسی مسیح در هفته‌ ای اتفاق افتاد که یهودیان بره پسح یا فصح را به‌ یادبود خروج قوم یهود از اسارت مصر قربانی می‌ کردند. درست همانطور که در شب واقعه ی پسح، خون بره که بر سر در منازل قوم خدا پاشیده شده بود سبب رهایی آنان گردید، در واقعه صلیب و قیام مسیح نیز خون بره خدا سبب رهایی و رستگاری قوم جدید خدا ‌شد.

و اما در این مورد که واژه انگلیسیِ Easter از کجا آمده است دو نظر وجود دارد. برخی از محققین آن را برگرفته از لغت Easter می‌دانند که نام الهه ی نور یا بهار در میان اقوام آنگلوساکسون بود. آنگلوساکسون‌ها این الهه را مظهرِ نور در حال تزاید می ‌دانستند که نوید دهنده ی رسیدن بهار و آغاز سال بود. به همین دلیل امروزه در آلمان جشنی سنتی به‌نام Ester وجود دارد که در آن مردم تخم‌ مرغ ‌های قرمز رنگ به نشانه ی تولد دوباره به یکدیگر می ‌دهند.

برخی دیگر معتقدند که عنوان Easter از لغت Eostarun در زبان قدیمی آلمان به معنی «فجر» یا «سپیده‌ دم» آمده است. شبیه همین لغت در زبان آلمان قدیم به معنی «سفید» نیز هست. جالب است که عید قیام از دیرباز روزی «سفید» دانسته می ‌شد چون مسیحیانی که در این روز برای اولین بار غسل تعمید می ‌گرفتند، به مناسبت جشن قیام مسیح جامه‌ هایی سفید می‌ پوشیدند.

مسیحیان معتقد به کتاب‌مقدس، رستاخیز مسیح را آغازگر خلقت تازه می‌دانند زیرا خدا در پی آن است که همه ی آفرینش خود را از نو احیا کند و از مؤمنان به خود نیز دعوت کرده تا در این پروژه ی نوسازی با او همکاری کنند.

شام آخر

شامگاه پنجشنبه عیسی مسیح یاران نزدیک خود (حواریون) را فرا خواند تا با او شام بخورند. در این مهمانی، او به آن ها نان و شراب عرضه کرد، سپس برای آن ها سخنرانی کرد و خبر داد که به زودی دستگیر خواهد شد.

پس از پایان شام، بر اساس روایات یکی از حواریون، به نام یهودا اسخریوطی، مخفیانه به نزد حاکمان رومی رفت و در ازای پولی ناچیز مخفیگاه مسیح را به آن ها لو داد و زمینه ی دستگیری او را فراهم کرد. در پایان شب، وقتی حواریون به بستر خواب رفتند، مسیح به تنهایی به بالای کوه زیتون رفت و به مناجات پرداخت و دانست که عقوبتی سخت در انتظار اوست. سحرگاه جمعه (آدینه نیک) سربازان رومی مسیح را در موضعی به نام «باغ جتسمانی» دستگیر کردند و به مقر فرماندهی بردند. حاکمان رومی اورشلیم، به تحریک «رؤسای کهنه و مشایخ قوم»، مسیح را پس از شکنجه و آزار فراوان، واداشتند که صلیبی سنگین را بر روی دوش تا بالای تپه جلجتا حمل کند.

«جمعه نیک» روز سوگواری است. پیروان کلیسا در این روز معمولا از خوردن گوشت پرهیز می‌ کنند. در این روز هم سبزی‌ خواری و هم سبزه ‌کاری توصیه شده است. روز شنبه را، که روز خاکسپاری مسیح است، اهل کلیسا به عبادت و تأمل و خویشتن ‌داری برگزار می ‌کنند.

مطابق روایت، در سومین روز پس از تصلیب، یاران و نزدیکان مسیح سپیده دم به مدفن او رفتند تا جسد را تدهین کنند، اما عیسی را نیافتند و دانستند که به سوی «پدر خداوند» رفته است.

مسیحیان امروز در «شنبه مقدس» معمولاً به خانه ‌تکانی و خرید و آشپزی و تدارک بساط روز عید پاک مشغول هستند.

روزهای یکشنبه و دوشنبه در همه خانه ‌ها جشن برگزار می ‌شود، که با شادمانی و بزم همراه است. غذای اصلی در این روز معمولا از گوشت بره است.

عید پاک در مسیحیت غربی

جشن عید پاک به شیوه‌ های مختلفی در میان مسیحیان غربی برگزار می‌ شود. مراسم سنتی و عبادی عید پاک در میان کاتولیک‌ها، لوتری‌ها و انگلیکن‌ ها از شنبه مقدس با مراسم شامگاهی عید پاک آغاز شده که به عنوان مهمترین عبادت سال محسوب می‌شود. این مراسم در تاریکی مطلق که در آن تنها یک شمع به نماد بلند شدن مسیح (ع) از دنیای مردگان روشن می ‌شود و دعای ویژه ی عید پاک منسوب به «سنت آمروس» از میلان قرائت می‌ شود.

پیش از این مراسم بخش‌ هایی از عهد قدیم قرائت می ‌شود که عمدتا داستان آفرینش، قربانی اسحاق، گذشتن از دریای سرخ و پیش بینی ظهور مسیحی از عهد قدیم کتاب مقدس انتخاب می ‌شود. این بخش از مراسم روز عید پاک با سرود روحانی حمد خداوند و قرائت هایی از رستاخیر در انجیل به نقطه ی اوج خود می ‌رسد. موعظه ی پس از قرائت انجیل نیز از برنامه ‌های این روز محسوب می ‌شود. در قدیم، عید پاک به عنوان مناسب ترین زمان برای تعمید محسوب می ‌شد که اکنون این سنت تنها در کلیسای کاتولیک رم صورت می‌ گیرد. مراسم شامگاهی عید پاک با برگزاری عشای ربانی یا قربانی مقدس خاتمه می ‌یابد.

مراسم دیگر عید پاک در روز یکشنبه برگزار می ‌شود. برخی از کلیساها ترجیح می‌ دهند این مراسم شبانگاهی را در ساعات اولیه ی صبح یکشنبه برگزار کنند، البته تا شنبه شب، برخی از کلیساها نیز پیش از روشن کردن شمع به قرائت عهد قدیم می‌ پردازند.

در کشور فیلیپین که اکثریت جمعیت آن را مسیحیت کاتولیک تشکیل داده ‌اند، صبح روز عید پاک با جشن بسیار شادی همراه است که طی آن مجسمه‌ های بزرگی از عیسی مسیح (ع) و حضرت مریم (ع) را در کنار یکدیگر گذاشته و علت آن را اولین دیدار مسیح با مادر خود پس از رستاخیز عنوان می‌کنند.

عید پاک در مسیحیت شرقی

عید پاک مهمترین و بنیادی ترین عید ارتدکس شرقی محسوب می ‌شود و دیگر مراسم دینی چون کریسمس در تقویم ارتدکس شرقی از درجه ی دوم اهمیت برخوردار است. این امر بیشتر در فرهنگ کشورهایی به چشم می‌خورد که به صورت سنتی اکثریت جمعیت آنها را ارتدکسها تشکیل داده ‌اند. برخی از تحلیلگران مسیحیت سنت ‌های کلیساهای شرقی را اصلی و غنی توصیف می ‌کنند و از سوی دیگر سنت هایی را که زمان عید کریسمس اجرا می ‌شود را اصولا منسوب به کشورهای غربی چون آلمان یا ایالات متحده آمریکا می ‌دانند.

البته این امر بدان معنا نیست که کریسمس و دیگر مراسم عبادی در تقویم دینی مسیحیت نادیده انگاشته می ‌شود، بلکه این رویدادها نیز در جای خود از اهمیت بسیاری برخوردار است، نقطه ی اوج مراسم دینی مسیحیت روز رستاخیر مسیح محسوب می ‌شود. عید پاک تحقق هدف رسالت مسیح (ع) بر زمین است و این امر در سرودهای روحانی که در این روز خوانده می ‌شود نیز مورد تأکید قرار می ‌گیرد.

علاوه بر روزه گرفتن، صدقه دادن و دعا کردن، مسیحیان ارتدکس باید از تمام فعالیت های اضافه پرهیز کنند. بر اساس سنت های ارتدکس، در عصر روز شنبه ی مقدس پس از ساعت ۱۱ شب مراسم آغاز می‌ شود و تمام چراغ ها و روشنایی های ساختمان کلیسا خاموش می‌ شود و تنها یک شعله ی کوچک در محراب روشن می ‌شود و یا این که در ابتدا کشیش شمع خود را روشن کرده و پس از آن شمع های دیکون ‌ها را روشن می ‌کند و آن ها نیز شمع‌ های شرکت کنندگان در کلیسا را روشن خواهند کرد. درست زمان نیمه شب مراسم دعای ویژه ی نماز صبح برگزار می‌ شود. سهیم شدن در غذای خود با دیگران نیز از رسوم این ایام محسوب می‌شود.

روز پس از شنبه مقدس که روز عید پاک محسوب می ‌شود هیچ مراسم عبادی برگزار نمی ‌شود؛ چرا که مراسم آن روز در ساعات اولیه بامدادی به اتمام رسیده است، اما عصر عید پاک مراسم دعای عصرگاهی و سهیم کردن دیگران در یک وعده ی غذایی برگزار می‌ شود. در این مراسم که در طول چند قرن اخیر به یک رسم تبدیل شده کشیش و دیگر حاضران در کلیسا یک بخش از انجیل یوحنا را به هر زبانی که می ‌توانند قرائت می‌ کنند. 

هفته ‌ای که پس از یکشنبه ی عید پاک می ‌آید به هفته ی روشن شهرت دارد که روزه گرفتن ممنوع اعلام شده است و مسیحیان زمان دیدار با یکدیگر می ‌گویند مسیح برخاسته است و در پاسخ می ‌شنوند که به راستی که او برخاسته است.

عید پاک و باورهای آیین مسیحیت

از روز چهارشنبه ‌ی هفته‌ ی عید پاک تا روزی که حضرت مسیح را به صلیب می ‌کشند، نکاتی هست که باید از سوی معتقدان این دین رعایت شود و گرنه ممکن است انسان، گرفتار بلا یا مصیبتی گردد. از جمله‌ ی آن‌ ها می ‌توان به این موردها اشاره کرد:

در همه جا باید سکوت حاکم باشد و حتی زنگ هیچ کلیسایی نیز به صدا در نیاید.

تمام وسایلی که دارای چرخ هستند و یا گرد و مدوّرند، نباید مورد استفاده قرار گیرند؛ مانند چرخ نخ ریسی، آسیاب دستی، راندن گاری و وسایل چرخدار. آهنگری و هیزم‌شکنی و نظایر آن نیز ممنوع است.

چنین باوری ریشه در این مسئله داشت که در این روزها جادوگران به طرف محلی به نام «بلاکولا» (تپه ‌ی آبی رنگ)، در پروازند تا جشن بزرگ خود را بر پا دارند و تا صبح روز عید پاک به خانه بر ‌نمی ‌گردند. در این زمان، تأثیر جادو و جنبل بر انسان از هر وقت دیگر بیشتر است. به همین مناسبت در آن شب، آتش فراوان روشن می‌ کردند و ترقه ‌می ‌زدند تا به این وسیله آن ها را بترسانند.

مردم هرگز نباید جارو و یا هر چه را که دسته ‌ی بلند داشته باشد بیرون از خانه بگذارند. زیرا که جادوگران آن را بر می‌دارند و بر آن پرواز می‌ کنند.

خرگوش و تخم مرغ های رنگی عید پاک

خرگوش عید پاک که به خرگوش بهار شهرت داد در بخش هایی از ایالات متحده به عنوان خرگوش اساطیری که در روز عید پاک به کودکان هدیه می‌ دهند شناخته شده است و ریشه ی آن به فرهنگ های اروپای غربی باز می ‌گردد.

فرهنگ ارائه ی تخم مرغ توسط یک خرگوش از سوی پروتستان های آلمان به وجود آمده که می‌ خواستند از سنت خوردن تخم مرغ رنگی کاتولیک ها در روز عید پاک پرهیز کنند و از سویی هم نمی‌ خواستند فرزندان خود را با سنت های روزه داری کاتولیک آشنا کنند؛ چرا که در مذهب کاتولیک مسیحیت، خوردن تخم مرغ در ایام روزه ممنوع بود و به همین دلیل تخم مرغ در روز عید پاک فراوان بود.

از این رو، ایده ی خرگوشی که تخم مرغ به کودکان هدیه می‌دهد توسط مهاجران آلمانی به ایالات متحده راه یافت. هم اکنون در برخی از ایالت های آمریکا، بزرگسالان تخم مرغ رنگی ‌ها را پنهان می‌کنند تا کودکان آن ها را پیدا کنند و در برخی دیگر از ایالت ها تخم مرغ های عید پاک را هدیه ی خرگوش می ‌دانند.

تخم مرغ رنگ شده و خرگوش از نمادهای عید پاک هستند. در باور مردم، خرگوش ‌ها در این روز وارد لانه ی مرغ ‌ها شــده و تخم‌مـرغ‌ های آن هـا را می ‌دزدنـد. بنابراین مـردم تلاش می‌کننـد با رنگ ‌آمیـزی تخم مـرغ ‌ها آنهـا را از دیـد خرگـوش‌ ها پنهـان کننـد.

آیه قوت یکشنبه ۱ ژانویه ۲۰۱۷ برابر با ۱۲ دی ۱۳۹۵

اشعیا باب ۴۳ آیه ۱۹

۱۹↵ به کارهای تازه‌ای که می‌کنم نگاه کن.
آنها در حال وقوع هستند، تو می‌توانی آنها را هم اکنون ببینی!
من راهی از داخل بیابان خواهم ساخت
و در آنجا نهرهای آب برایت جاری خواهم کرد.

از شر افکار قدیمی آزاد شوید

از شر افکار قدیمی آزاد شوید
از شر افکار قدیمی آزاد شوید

در دوران باستان، شراب را بیشتر در مشک های چرمی نگه می داشتند. پوست حیوانات را خشک و دباغی می کردند. مشک ها در ابتدا نرم و انعطاف پذیر بودند، اما وقتی کهنه می شدند اغلب نرمی و انعطاف خود را از دست می دادند و سخت و خشک می شدند. دیگر شرابی از آن ها خارج نمی شد. اگر کسی در یک مشک کهنه، شراب تازه می ریخت، مشک می ترکید و شراب از دست می رفت.

آیه قوت شنبه ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۱ دی ۱۳۹۵

دوم قرنتیان باب ۵ آیه ۱۷

۱۷↵ کسی‌که با مسیح متّحد است، حیاتی تازه دارد. هر آنچه کهنه بود درگذشت و اینک زندگی نو شروع شده است.

مراسم “میلاد مسیح” در “بیت‌لحم” برگزار شد

مراسم “میلاد مسیح” در “بیت‌لحم” برگزار شد
مراسم “میلاد مسیح” در “بیت‌لحم” برگزار شد

این شهرچندین کلیسا را در خود جای داده است که یکی از مهم‌ترین کلیساهای موجود کلیسای مهد است، که تصور می شود مسیح در آن مکان متولد شده باشد

شهر بیت‌لحم در ۱۰ کیلومتر جنوب اورشلیم و در ارتفاع ۷۶۵ متری از سطح دریا، یعنی ۳۰ متر بالاتر از سطح زمین در اورشلیم قرار گرفته است. این شهر ارزش شایانی برای مسیحیان جهان دارد چرا که بر اساس متن های مسیحی، شهر بیت‌لحم زادگاه عیسی مسیح است.

میکاه ، یکی از پیامبران خداوند متعال ، در عهد عتیق پیشگویی کرده بود که این کودک ( یعنی عیسی ) در شهری به نام « بیت لحم افراته » به دنیا خواهد آمد و سرانجام به پادشاهی خواهد رسید . ( کتاب میکاه ۵ : ۲ ) در هنگام تولد عیسی دو شهر به نام « بیت لحم » وجود داشت ؛ یکی در شمال اسرائیل نزدیک شهر ناصره و دیگری در یهودا نزدیک اورشلیم . نام سابق « بیت لحم » که در نزدیکی اورشلیم قرار داشت ، « افراته » بود . عیسی در این شهر به دنیا آمد ، همانطوریکه میکاه، در خصوص محل تولد مسیح پیشگویی کرده بود

حالا پس از ۲۰۱۷ سال از آن رویداد مهم هزاران نفر از مسیحیان”کریسمس” را در شهر “بیت لحم” زادگاه عیسی مسیح در کرانه باختری رود اردن بر اساس سنت مسیحیان، مراسم دعای نیمه شب شنبه (آیین عشای ربانی) در کلیسای مهد، که به عنوان محل زادگاه عیسی مسیح شناخته می شود، برگزار نمودند.

بر خلاف کریسمس سال گذشته که به دنبال بالاگرفتن درگیری ها در اسرائیل و سرزمین های فلسطینی تعداد بازدیدکنندگان و گردشگران مذهبی به شدت کاهش یافته بود، امسال، تعداد بسیار زیادی برای شرکت در مراسم بزرگداشت کریسمس به “بیت لحم” آمده اند.

یک دختر جوان آمریکایی به نام “والریا” ۲۱ ساله به خبرگزاری فرانسه گفته که بسیار خوشحال است که نخستین کریسمس خارج از خانه را در شهر “بیت لحم” جشن می گیرد.

این روزها حضور دهها هزار گردشگر مذهبی، به شهر بیت لحم حال و هوای دیگری بخشیده است.

شهر بیت‌اللحم تحت کنترل دولت خودگردان فلسطین است. این شهر مقدس در ده کیلومتری جنوب اورشلیم قرار دارد، اما بدلیل وجود توسعه شهرک ها و ساخت‌وساز ها در بخش شرقی اورشلیم ، تقریبن جدا کردن اورشلیم از بیت‌ لحم امکان‌ پذیر نیست.

بیت لحم تنها از سال ۱۹۹۵ به عنوان «شهر» شناخته شد و امروز در حدود ۲۳ کیلومتر مربع آن، حدود ۱۹۰ هزار نفر به‌عنوان جمعیت آن ثبت شده‌اند اما در عمل، تعداد کمتری در آن زندگی می‌کنند هر چند که به‌دلیل تراکم زیاد جهانگرد و زائر، گاهی کوی و برزن‌های آن مملو از جمعیت است.

کریسمس امسال در حالی در بین اللحم و اماکن مقدس مسیحیان با شکوه بیشتر برگزار می شود که امیدها برای ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی افزایش یافته است که در حقیقت به چگونگی برخورد و تدبیر رهبران فلسطینی در قبال کشور و ملت اسرائیل ختم خواهد شد.

به رغم شور وحال بسیار زیاد برگزاری جشن و مراسم کریسمس در اماکن مقدس بیت لحم، ترس از حملات تروریستی در کشورهای اروپایی، در فاصله کمتر از یک هفته پس از سوء قصد تروریستی اسلامگرایان در برلین سایه سنگین خود را بر برگزاری این جشن در بسیاری از کشورهای اروپایی انداخته است. می توان گفت که کریسمس امسال، کماکان تحت تدابیر شدید امنیتی و با وحشت از حملات تروریستی مسلمانان تندرو برگزار می شود.

وضعیت “حقوق بشر” در ایران مورد انتقاد ٢۸ کشور عضو اتحادیۀ اروپا قرار گرفت

وضعیت “حقوق بشر” در ایران مورد انتقاد ٢۸ کشور عضو اتحادیۀ اروپا قرار گرفت
وضعیت “حقوق بشر” در ایران مورد انتقاد ٢۸ کشور عضو اتحادیۀ اروپا قرار گرفت

اعضای اتحادیه اروپا همواره در مذاکرات سیاسی با مقامات ایرانی، از وضعیت حقوق بشر، بخصوص اقلیت های دینی در ایران انتقاد کرده، خواستار بهبود این وضعیت شده اند.

وزرای امور خارجۀ ٢۸ کشور عضو اتحادیۀ اروپا در نشست دیروز ( دوشنبه) خود در بروکسل مجددن نگرانی خود را نسبت به وضعیت حقوق بشر به ویژه اجرای مداوم مجازات اعدام در ایران اعلام کرده و بر ضرورت تأمین برابری حقوق زنان و اعضای اقلیت‌های قومی و مذهبی در این کشور تأکید کرده اند.

حقوق بشر از جمله موضوعاتی است که از نقش حائز اهمیتی در روابط میان جمهوری اسلامی ایران واتحادیه اروپا برخوردار است. بر اساس منشور اتحادیه اروپا، حقوق بشر سنگ بنای سیاست خارجی مشترک این اتحادیه محسوب می شود.

نقض حقوق اقلیتهای مذهبی از همان سالهای نخستین استقرار نظام جمهـوری اسـلامی ایـران در مجامع جهانی مطرح شد. در سال ۱۹۸۰در قطعنامه ای کمیسیون فرعی جلـوگیری از تبعـیض و ارتقـای حقـوق بشر از وضعیت حقوق بشری اقلیت های مذهبی ابراز نگرانی شده و در سـالهـای ۱۹۸۲و ۱۹۸۳این اتهام به صورت پررنگتر مطرح و از دبیرکل سازمان ملل خواسته شد در این زمینه با دولت ایران تماس برقرار کند و با تعیین و اعزام نماینده ویژه، چگونگی امور را روشن کند.

کریسمَس یا نوئل

کریسمَس یا نوئل
کریسمَس یا نوئل

کریسمَس یا نوئل نام جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامی‌داشت زادروز مسیح برگزار می‌شود. بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیینپروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آنرا در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز برگزار می‌کنند. اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان میلاد مسیح جشن می‌گیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین) و دیگر مکانها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه برپا می‌دارند. اعضای کلیسای ارامنه طبق سنت منحصر به فردی، روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح را همزمان در روز ششم ژانویه جشن می‌گیرند.
ایام دوازده روزه کریسمس با سالروز میلاد مسیح در ۲۵ دسامبر آغاز گشته و تا جشن خاج‌شویان در روز ۶۶ ژانویه ادامه می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک (به عنوان روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی) است، مردم بسیاری به‌خصوص در کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی محسوب می‌دارند. با وجودی که این روز، یک عید مذهبی شناخته می‌شود، از اوایل سده بیستم میلادی به بعد به طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم، این ایام فرصتی است برای دور هم جمع شدن اقوام و دوستان و هدیه دادن به هم. کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی خیالی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد.

پنطیکاست!

پنطیکاست!
پنطیکاست!

این کلمه برای هر مسیحی، در هر جا، یادآور منظرۀ پرشکوه قرارگیری زبانه‌های آتش بر سر مسیحیان اولیه و افاضۀ عطای شگفت‌انگیز زبان‌ها به‌عنوان نشانۀ افاضۀ روح‌القدس می‌باشد. این رویدادها در باب دوم کتاب اعمال رسولان ثبت شده است. اما آیا یادآوری این صحنۀ حیرت‌انگیز کافی است؟ آیا نباید معنی عمیق‌تر این رویداد را جستجو کرد؟ این واقعه چه مفهومی برای آنانی که آنجا حاضر بودند، داشت؟ و امروز چه مفهومی برای ما دارد؟ پنطیکاست در اصل واژه‌ای است یونانی به معنی پنجاه. این کلمه در ترجمۀ یونانی تورات، نام یکی از سه عید بزرگ یهودیان بود. در زبان عبری، این عید را «عید هفته‌ها» می‌نامیدند که شرح آن در لاویان باب ۲۳ و تثنیه باب ۱۶ آمده است. این دورۀ پنجاه روزه که منتهی به این عید می‌شد (نام پنطیکاست یا پنجاهه به همین جهت بر آن گذارده شده است)، از فردای آخرین شنبۀ عید پِسَح (فِصَح) آغاز می‌شد. در اولین روز این پنجاهه، اولین بافه از نوبر گندم را همراه با برۀ قربانی به حضور خداوند می‌آوردند. در روز پنجاهم، یعنی در روز پنطیکاست، دو گِردۀ نان که با خمیرمایه و با آرد مرغوب پخته شده، باز همراه با برۀ قربانی، به حضور خداوند آورده می‌شد. به این شکل، درو محصول را جشن می‌گرفتند. شور و شعف این جشن را به‌راحتی می‌توان تجسم کرد. پس از گذشت قرن‌ها، یهودیان پی‌بردند که این عید برای آنان معنایی عمیق‌تر در بردارد. عید پنطیکاست در ماه سوم سال عبری واقع بود، یعنی در همان ماهی که خداوند عهد خود را بر کوه سینا به موسی عطا فرمود (خروج ۱۹). خداوند وعده داده بود که اگر ایشان از فرایض این عهد اطاعت کنند، محصول ایشان را برکت خواهد داد (تثنیه ۲۸). پس جای تعجب نیست که برای قوم یهود، عید پنطیکاست نماد و مظهر تجدید عهد ایشان با خداوند بود. حال، بیایید به رویدادهای پنطیکاستِ عهدجدید نگاهی بیافکنیم. خداوند عیسی در روز تهیۀ عید پسح مصلوب شد و در فردای سَبّت پسح قیام فرمود. پیش از رنج صلیب، وعده داد که روح‌القدس را بفرستد (یوحنا ۱۴:‏۱۶-‏‏‏۱۷). به هنگام غروب روز قیام (که اولین روز دورۀ پنجاهه منتهی به روز پنطیکاست بود)، عیسی از درهای بسته عبور کرد و خود را به شاگردان ظاهر فرمود. او دو بار شاگردان را با کلمۀ «سلام» (سلامتی و آرامش)، تحیت گفت و آنگاه، بر ایشان دمید و فرمود‌: «روح‌القدس را بیابید!» (یوحنا ۲۰:‏۲۲). برای کسی که ایمان داشت، این نوبری بود برای عید پنطیکاست! بعد از پنجاه روز، «چون روز پنطیکاست رسید» (اعمال رسولان ۲:‏۱)، روح‌القدس نازل شد. روح‌القدس در وجود مؤمنین ساکن شد. همانگونه که گرده‌های نان تازه که در حضور خداوند در روز پنطیکاست تکان داده می‌شد، حاوی خمیرمایه بود، کلیسای تازه متولد شده، یعنی آنانی که در مسیح عادل شمرده شده بودند، در خود خمیرمایۀ روح‌القدس را داشتند. و همانگونه که عید پنطیکاست مظهر عهد خدا با قوم یهود بود، افاضۀ روح‌القدس نیز مظهر عهد و میثاق جدید خدا با تمام بشریت بود. این همان وعده‌ای است که خدا به زبان ارمیای نبی فرموده بود که «… با خاندان اسرائیل و خاندان یهودا عهد تازه‌ای خواهم بست، نه مثل آن عهدی که با پدران ایشان بستم… شریعت خود را در باطن ایشان خواهم نهاد و آن را بر دل ایشان خواهم نوشت و من خدای ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود» (ارمیا ۳۱:‏۳۱-‏‏‏۳۳). عهد قدیمی، عهدی بود بیرونی و مبتنی بر احکام و تشریفات؛ در حالی که عهد و میثاق نو، درونی است و بر دل و فکر انسان نوشته می‌شود. عهد قدیم نظامی بود که به گناه انسان اشاره می‌کرد، اما مجازات آن را به زمانی دورتر موکول می‌کرد؛ در این خصوص نویسندۀ رساله به عبرانیان چه زیبا می‌گوید که «… این قربانی‌ها همه ساله، … خاطرۀ تلخ نافرمانی‌ها و گناهان‌شان را به یادشان می‌آورد، زیرا محال است که خون گاوها و بزها واقعاً لکه‌های گناه را پاک سازد» (عبرانیان ۱۰:‏۳-‏‏‏۴ ترجمۀ تفسیری). اما میثاق جدید بر قربانیِ «یک‌بار برای همیشۀ» عیسی و بر عدالت او استوار است که تاوان تمام جهالت‌ها و بی‌ایمانی‌های ما را پس داد. حال، پنطیکاست امروز برای ما چه معنایی دارد؟ پاسخ آن، «تحول در زندگی» است. عیسی قربانی گناه و قربانی سلامتی ماست. اگر ایمان داشته باشیم که عیسی بر روی صلیب به‌جای ما مرده و اگر از گناهان‌مان توبه کنیم، میثاق و عهدجدید خدا شامل حال ما نیز می‌شود به‌عنوان نشان رابطۀ جدیدمان با خدا بر اساس این میثاق، روح‌القدس در وجود ما سکونت می‌گزیند و ما را وارد جشن شاد و پر شکوه پنطیکاست می‌سازد. روح‌القدس ما را توانایی می‌بخشد تا شریعت محبت را به‌جا آوریم، محبت به خدا و به انسان‌ها. ما عضو خانوادۀ الهی می‌گردیم و اجازه می‌یابیم آزادانه به حضور او داخل شویم. هر چقدر بیشتر تسلیم روح‌القدس شویم و اجازه دهیم که او وجود ما را کنترل کند، او ما را متوجه گناهان نهان و پوشیدۀ زندگی‌مان می‌سازد و به ما قدرت می‌بخشد تا بر آن گناهان چیره شویم. معنای دیگر پنطیکاست این است که همراه با افاضۀ روح‌القدس، مأموریت جدیدی نیز بر دوش ما گذارده می‌شود. عیسی به پیروانش دستور داد که «بروید و همۀ امت‌ها را شاگرد سازید» (متی ۲۸:‏۱۹). اما به ایشان فرمود که پیش از حرکت، در اورشلیم بمانند تا روح‌القدس موعود را بیابند. بنابراین، هدف عطای روح‌القدس، اعلام خبر خوش انجیل به انسان‌هاست. به یک معنی پنطیکاست ابطال لعنت برج بابل است (پیدایش ۱۱، خصوصاً آیات ۶ تا ۷). زمانی که تمام بشر یک قوم بود با یک زبان و با یک هدف شرارت‌بار، خدا زبان‌شان را منقسم کرد تا هدف‌شان را باطل سازد و ایشان را پراکنده کند. اما در پنطیکاست، نقشۀ الهی این بود که همۀ مؤمنین به‌واسطۀ روح‌القدس یک قوم گردند و یک هدف داشته باشند که همانا اعلام معرفت عیسای مسیح به جهان می‌باشد؛ و به ایشان یک زبان بخشیده شد تا این هدف را تحقق بخشند، و آن زبان محبت است. به گفتۀ پولس، خدا «… این مسئولیت را به ما سپرده تا پیغام این آشتی را به دیگران نیز برسانیم … ما سفیران مسیح هستیم. خدا به‌وسیلۀ ما با شما سخن می‌گوید» (دوم قرنتیان ۵:‏۱۸و۲۰). این دعوتی است والا و افتخاری است بس عظیم برای هر ایماندار. امروز، این است مفهوم و پیام پنطیکاست برای ما! پنطیکاست یعنی رابطه‌ای جدید با خدا، آغازی جدید، زندگی جدید، هدفی جدید، پیامی پیروزمند، و اطمینان از حیاتی نو در ملکوت جدید خداوند! باشد که در این پنطیکاست خداوند قلب و وجود شما را مالامال از قدردانی نماید، قدردانی به‌خاطر این هدیۀ پرارزش!

چرا شاگردان مسیح حواریون نام گرفتند ؟

 

چرا شاگردان مسیح حواریون نام گرفتند ؟
چرا شاگردان مسیح حواریون نام گرفتند ؟

پرسش:

چرا شاگردان مسیح  حواریون نام گرفتند ؟

پاسخ:

حـواریـون از مـاده حـور به معنى شستن و سفید کردن است و گاهى به هر چیز سفیداطلاق مى شود , در احادیث پیشوایان بزرگ آمده است :

آنها علاوه بر اینکه قلبى پاک و روحى با صفا داشـتـنـد در پـاکیزه ساختن و روشن نمودن افکار دیگران و شستشوى مردم از آلودگى و گناه کوشش فراوان داشتند .