آیا در نجاتِ مسیح شفا هم هست؟

imandaran:
آیا در نجاتِ مسیح شفا هم هست؟

اشعیاء ۵۳: ۵، که در ۱ پطرس ۲: ۲۴ هم در مورد آن آمده، یک آیۀ کلیدی دربارۀ شفاست، اما اکثرا اشتباه فهمیده شده و اشتباه به آن عمل کرده شده است. «حال آنکه بسبب تقصیرهای ما مجروح و بسبب گناهان ما کوفته گردید و تادیب سلامتی ما بر وی آمد و از زخمهای او ما شفا یافتیم.» کلمه شفا یافتیم می تواند هم شفای روحانی و هم شفای جسمانی باشد. بهر حال متن اشعیاء ۵۳ و ۱ پطرس ۲ این را واضح می نماید که منظور شفای روحانیست. «که خود گناهان ما را در بدن خویش بردار متحمل شد تا از گناه مرده شده بعدالت زیست نماییم که بضربهای او شفا یافته اید» (۱ پطرس ۲: ۲۴). این آیه درباره گناه و عدالت صحبت می کند، نه بیماری. بنابراین شفا یافتن در هر دو آیه بمعنی بخشیده شدن و نجات یافتن است و نه شفای جسمانی.

کتاب مقدس بطور مشخص شفای جسمانی را به شفای روحانی ربط نمی دهد. گاهی مردم با ایمان آوردن به مسیح شفای جسمانی هم دریافت می کنند، ولی این همیشه اتفاق نمی افتد. گاهی اراده خداست که شفا بیابیم و گاهی نیست. یوحنای رسول به ما دیدی صحیح از این مطلب می دهد: «و اینست آن دلیری که نزد وی داریم که هر چه بر حسب اراده او سوال نماییم ما را می شنود. و اگر دانیم که هر چه سوال کنیم ما را می شنود – هر چه سوال نماییم – پس می دانیم که آنچه از او درخواست کنیم می یابیم» (۱ یوحنا ۵: ۱۴-۱۵). خدا هنوز معجزات انجام می دهد. خدا هنوز مردم را شفا می بخشد. بیماری، درد و مرض، و مرگ هنوز واقعیتهای زندگی در این دنیا هستند. تا وقتیکه خداوندمان باز نگشته است، تمام کسانیکه امروز زنده اند روزی خواهند مرد و بیشتر آنها (همراه مسیحیان) بعلت اشکال جسمانی (بیماری و یا تصادف)از این دنیا می روند. اراده خدا همیشه برای شفای جسمانی ما نیست.

در نهایت، شفای جسمانی ما در بهشت برایمان مهیا شده و در انتظار ماست. در بهشت، دیگر دردی نیست، مرضی نیست، رنجی نیست و مرگی نیست (مکاشفه ۲۱). همه ما نیاز داریم که کمتر مشغول شرایط جسمانی خود و بیشتر متوجه شرایط روحانیمان باشیم (رومیان ۱۲: ۱-۲). آنوقت می توانیم تمرکز قلبمان را بر روی بهشت بگذاریم که در آنجا دیگر مجبور نیستیم با مسائل و مشکلات جسمانی در گیر شویم. مکاشفه ۲۱: ۴ می گوید که شفای واقعی که ما باید مشتاق آن باشیم این است: «و خدا هر اشکی از چشمان ایشان پاک خواهد کرد و بعد از آن موت نخواهد بود و ماتم و ناله و درد دیگر رو نخواهد نمود زیرا که چیزهای اول درگذشت.»

منبع: gotquestions

Advertisements

جلال یعنی چه؟

imandaran:
جلال یعنی چه؟

جلال خداوند شامل کمال او، تعالی و رفعت او، و نیکویی و احسان او می‌شود. جلال خداوند چنان مهیب و در هم شکننده است که مخلوق بشری نمی‌تواند مستقیما نگاه خود را به خداوند دوخته و زنده بماند.
به هر حال خداوند جلال و عظمت خود را به طریق گوناگون بر ما مکشوف ساخته است. جلال خداوند به شکل ابر و آتش در کوه سینا مستقر شد (خروج ۲۴: ۱۵-۱۷). خداوند به موسی اجازه داد تا جلالش را به شکل احسان او ببیند (خروج ۳۳: ۱۸)؛ احسان خداوند شامل محبت، رحمت و عدالت وی است. اینها صفات خداوند هستند که می‌تواند رؤیت و تجربه شود. سرانجام در هنگامی که خیمه مقدّس و معبد را تقدیس می‌کردند، جلال خداوند یعنی حضور خداوند آنجا را پُر ساخت (خروج ۴۰: ۳۴-۳۵؛ اول پادشاهان ۸: ۱۰-۱۱).

با شکوه ترین طریقی که خداوند جلال خود را بر بشر متجلی ساخت فرستادن پسر خود بود تا در میان ما زندگی کند. و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد، پر از فیض و راستی؛ و جلال او را دیدیم، جلالی شایسته پسر یگانه پدر (یوحنا ۱: ۱۴).

آیه قوت جمعه ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷ برابر با ۹ تیر ۱۳۹۶

رومیان باب ۸ آیه های ۶ و ۷ و ۸
رومیان باب ۸ آیه های ۶ و ۷ و ۸

رومیان باب ۸ آیه های ۶ و ۷ و ۸

۶عاقبت دلبستگی به امور نفسانی، مرگ و عاقبت پیروی از امور روحانی، حیات و آرامش است. ۷زیرا دلبستگی به امور نفسانی، دشمنی با خداست. چنین شخصی از شریعت خدا اطاعت نمی‌کند و در واقع نمی‌تواند اطاعت نماید. ۸بنابراین انسانهای نفسانی نمی‌‌توانند خدا را خشنود سازند.

 

آیه قوت پنجشنبه ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷ برابر با ۸ تیر ۱۳۹۶

یوحنا باب ۳ آیه های ۲۰ و ۲۱
یوحنا باب ۳ آیه های ۲۰ و ۲۱

یوحنا باب ۳ آیه های ۲۰ و ۲۱

۲۰ زیرا کسی‌که مرتکب کارهای بد می‌شود از نور متنفّر است و از آن دوری می‌جوید مبادا کارهایش مورد سرزنش واقع شود. ۲۱ امّا شخص نیکوکار به سوی نور می‌آید تا روشن شود که کارهایش در اتّحاد با خدا انجام شده است.»

آیه قوت چهارشنبه ۲۸ ژوئن ۲۰۱۷ برابر با ۷ تیر ۱۳۹۶

یعقوب باب ۱ آیه ۵ و۶
یعقوب باب ۱ آیه ۵ و۶

یعقوب باب ۱ آیه ۵ و۶

۵↵ اگر کسی از شما فاقد حکمت باشد، آن را از خدا بخواهد و خدایی که همه‌چیز را با سخاوت می‌بخشد و انسان را سرزنش نمی‌کند، آن را به او خواهد داد. ۶↵ امّا او باید با ایمان بخواهد و در فکر خود شک نداشته باشد، چون آدم شکّاک مانند موج دریاست که در برابر باد رانده و متلاطم می‌شود.

آیه قوت سه شنبه ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷ برابر با ۶ تیر ۱۳۹۶

اول پطرس باب ۵ آیه ۸ و۹
اول پطرس باب ۵ آیه ۸ و۹

اول پطرس باب ۵ آیه ۸ و۹

۸هوشیار و مواظب باشید؛ زیرا دشمن شما ابلیس، چون شیری غُرّان به هرسو می‌گردد و در جستجوی کسی است که او را ببلعد. ۹ با قدرت ایمان در مقابل او بایستید، زیرا می‌دانید که ایمانداران در تمام دنیا به همین زحمات دچار شده‌اند.

مسیح پیامبر است یا خدا ؟

مسیح
مسیح

خوشبختانه مسیحیت دارای اسناد و شواهد غیر قابل انکار تاریخی است:

یک. عیسی زمانی که کودک بود، ستاره شناسان امپراطوری پارس در برابر او سجده کردند و او را پرستیدند (متی فصل ۲ آیه ۱۱). او بارها مورد پرستش قرار گرفت (متی فصل ۱۴ آیه ۳۳ و فصل ۲۸ آیه ۹، انجیل یوحنا فصل ۹ آیه ۳۸). فرشتگان، پیامبران و رسولان هرگز اجازه نمی دادند که مورد پرستش قرار بگیرند.

مسیح فرمود:”من و پدر یکی هستیم (یوحنا فصل ۱۰ آیه ۳۰). یهودیان بلافاصله خواستند او را سنگسار کنند. در موقعیت دیگر فرمود:”من قبل از ابراهیم وجود داشتم” رهبران مذهبی که طاقت شنیدن سخنان او را نداشتند، سنگ برداشتند تا او را بکشند (یوحنا فصل ۸ آیات ۵۸- ۵۹).

توما بعد از دیدن دست های سوراخ شده عیسی، زنده شدن مسیح را باور نمود. او چنین اعتراف کرد:”ای خداوند من، ای خدای من!” (یوحنا فصل ۲۰ آیه ۲۸). توما با شناخت و آگاهی، مسیح را خداوند نامید. او دریافت که عیسی، بیش از یک معلم و پیامبر است. مسیح هم در واکنش نپرسید:”چرا مرا خدا خطاب می کنی؟”

عیسی از رهبران مذهبی یهود پرسید:”چرا داود پادشاه با الهام از خدا، مسیح را خداوند می خواند؟” (متی فصل ۲۲ آیه ۴۳).

دوم. شهادت یوحنا درباره مسیح:”گرچه جهان را او آفریده بود، اما زمانی که به این جهان آمد، کسی او را نشناخت” (یوحنا فصل ۱ آیه ۱۰).

شهادت پولس درباره مسیح:”مسیح چهره دیدنی خدای نادیده است. او فرزند خداست و بر تمام موجودات برتری دارد. در واقع، تمام هستی به وسیله عیسی مسیح به وجود آمد، یعنی هر آنچه در آسمان و زمین است” (کولسیان فصل ۱ آیات ۱۵-۱۶).

پولس چنین نوشت::”همه به زبان خود اعتراف کنند که عیسی مسیح، خداوند است” (فیلیپیان فصل ۲ آیه ۱۱).

نویسنده رساله به عبرانیان نوشت:”خدا جهان و تمام موجودات را توسط مسیح آفریده است. فرزند خدا منعکس کننده جلال خدا و مظهر دقیق وجود اوست” (عبرانیان فصل ۱ آیات ۲- ۳).

سوم. در تمام نوشته های پدران کلیسا از قرن دوم به بعد، مسیح به عنوان خدا معرفی شده است:

ایگناتیوس (۳۵- ۱۰۷ م):”خداوند به شباهت انسان درآمد”
کلمنت اسکندریه (۱۵۰- ۲۱۵ م):” عیسی مسیح خداوند است”
ژاستین (۱۰۰- ۱۶۵ م):”مسیح پسر خدا و خداوند است”. ژاستین به دلیل این اعتقاد به شهادت رسید.

ایرنیوس (۱۳۰- ۲۰۲ م):” او خداوند است. به همین دلیل “عمانوئیل” نامیده شد”.
ترتولیان (۱۵۵- ۲۴۰م):”مسیح خداوند ماست”.
اوریجن ( ۱۸۵- ۲۵۴ م):”مسیح نجات دهنده و خداوند است”.
نواتیان (۲۰۰- ۲۵۸ م):”مسیح نه فقط انسان، بلکه خدا نیز بود”.
سیپریان (۲۱۰- ۲۵۸ م):”عیسی خدا و خداوند ماست”
لاکتانیوس (۲۵۰- ۳۲۵ م):”ایمان دارم که مسیح خداوند است”
آرنوبیوس (۲۸۵- ۳۳۰ م):”مسیح خدای حقیقی است”

چهارم. هزاران نسخه عهد جدید (اناجیل و نامه های رسولان) تا قبل از تشکیل شورای نیقیه وجود داشت.

پنجم. حتی اگر نوشته های عهد جدید را در دست نداشتیم، می توانستیم از آثار غیر مسیحی نظیر تلمود و نوشته های مورخین یهودی، یونانی و رومی مانند یوسفوس، تاسیتوس، پلینی، فلاویوس، تالوس، لوسیان، فلگون… نتیجه بگیریم:

در قرن اول میلادی، مردم از همه اقشار شهر و روستا، زن و مرد، برده و آزاد، مسیح را همچون خدا پرستش می کردند.

چرا شورای نیقیه تشکیل شد؟

اسناد و مدارک تاریخی نشان می دهند که کشیشی به نام آریوس که ساکن اسکندریه مصر بود، اعتقاد داشت که مسیح خدا نیست. شورای نیقیه با نتیجه آراء ۳۰۰ در برابر دو رای مخالف، تعلیم آریوس را محکوم کرد.

نویسنده مقاله: مهران پورپشنگ