چگونه و چه وقت شیطان از آسمان سقوط کرد؟

افسسیان باب ۴ آیه ۲۷
افسسیان باب ۴ آیه ۲۷

سقوط شیطان از آسمان به طور نمادین در اشعیا ۱۲:۱۴-۱۴ و حزقیال ۱۲:۲۸-۱۸ توصیف شده است. در حالیکه این دو قسمت به طور خاص به پادشاهان بابل و صور اشاره می کنند، اما به نیروی روحانی یعنی شیطان که در پس آن پادشاهان بود نیز اشاره دارد. این دو قسمت توصیف می کند که چرا شیطان سقوط کرد، اما صریحاً نمی گوید که این سقوط در چه زمانی اتفاق افتاد. آنچه که ما می دانیم این است: فرشتگان پیش از خلقت زمین آفریده شدند (ایوب ۴:۳۸-۷). شیطان پیش از آنکه آدم و حوا را در باغ وسوسه کند سقوط کرد (پیدایش ۱:۳-۱۴). از اینرو سقوط شیطان باید در زمانی پس از خلقت فرشتگان و قبل از زمانی که آدم و حوا را در باغ عدن وسوسه کرد رخ داده باشد. اینکه آیا سقوط شیطان چند دقیقه، چند ساعت، یا چند روز پیش از هنگامی که آدم و حوا را در باغ وسوسه کرد، اتفاق افتاده، کتاب مقدس صریحاً نمی گوید.

کتاب ایوب به ما می گوید که شیطان دست کم برای مدتی به آسمان و به تخت خدا دسترسی داشت. «روزی پسران خدا آمدند تا به حضور خداوند شرفیاب شوند. شیطان نیز در میان ایشان آمد. خداوند از شیطان پرسید: «از کجا می آیی؟» شیطان به خداوند پاسخ داد: «از گشت و گذار در زمین و سِیر کردن در آن»» (ایوب ۶:۱-۷). ظاهراً در آن زمان، شیطان هنوز آزادانه بین آسمان و زمین حرکت می کرد و مستقیماً با خدا صحبت می کرد و در قبال فعالیتهایش پاسخ می داد. اینکه در چه زمانی خدا این دسترسی را قطع کرد، مشخص نیست.

منبع ایمانداران

اِشعیا کیست؟(پولس عهد قدیم)

در میان انبیای مشهور در کتاب مقدس، اشعیا، پادشاه انبیا می‌باشد. تمامی نگارشهای او از ادبیات عمیق و ژرفی برخوردار است و یکی از بزرگترین زمینه هایی که در تمامی نوشتجات او به چشم می‌خورد، رستگاری به واسطه ایمان است. اشعیا، پولس عهد قدیم است.
در زبان عبری او yesha و در زبان لاتین Esaias یا Isaias نامیده می‌شود. مفهوم و معنای نام او «رستگاری خداوند» نمادی از پیام او می‌باشد.
اشعیا پسر آموص و یکی از انبیای عهد عتیق است (اشعیا ۱: ۱؛ ۲: ۱). به نظر می‌آید که او به خانواده‌ای تعلق داشته است که می‌توانستند به آسانی به پادشاه دسترسی داشته باشند (اشعیا ۷: ۳)، و همچنین دارای رابطه صمیمی و نزدیک با کاهن بوده‌اند (اشعیا ۸: ۲). بر اساس روایت، اشعیا را پسر دایی عزّیا پادشاه می‌دانند. وی در دوران پادشاهی عزّیا و یوتام و آحاز و حزقیا بر یهودا، زندگی می‌کرد و ساکن اورشلیم بوده است. نام همسر اشعیا، نبیه بود (اشعیا ۸: ۳)، این نام شاید به خاطر اینکه نبوت می‌کرده یا همسر یک نبی بوده است، نبیه نامیده می‌شده است. وی دارای دو پسر با نامهای نمادین، بنام مَهیر شَلال حاش بَز و شآریاشوب بود.
شروع نبوت او با مرگ عزیا در حدود سال ۷۴۰ قبل از میلاد شروع گردید و او در زمان محاصره اورشلیم توسط سنخاریب در سال ۷۰۱ قبل از میلاد نیز می‌زیسته است، پس حداقل دوران نبوت اشعیا در حدود ۳۹ سال می‌باشد.
در مورد مرگ وی هیچ اشاره‌ای در کتاب مقدس نشده ولی گفته می‌شود در زمان پادشاهی منسی کشته شد. وی یکی از بزرگترین انبیای عهد عتیق است که به نبی بشارت و شاهزاده انبیای عهد عتیق شهرت یافته است.

آیا کتاب مقدس مرگ حواریون را ثبت کرده است؟ هر یک از حواریون چگونه مردند؟

آئینهای مقدس

تنها حواری که مرگش در کتاب مقدس ثبت شده است، یعقوب می باشد (اعمال رسولان ۱۲: ۲). پادشاه هیرودیس یعقوب را با شمشیر کشت، احتمالا سر او را با شمشیر زد. نوع مرگ حواریون دیگر از طریق کلیسا منتشر شد، ما در اینباره نباید خیلی روی مراجع دیگر حساب کنیم. در کلیسا شایعترین مطلب در رابطه با مرگ پطرس رسول این است که او در رُم بر روی صلیبی بشکل ضربدر و وارونه مصلوب شد و این انجام نبوتی بود که مسیح پیشگویی کرده بود (یوحنا ۲۱: ۱۸). در مورد مرگ دیگر حواریون مطالب زیر مرسوم است:

متی در اتیوپی شهید شد. او بوسیله زخم شمشیر مرد. یوحنا در دوران شکنجه مسیحیان در رُم در یک دیگ پر از روغن در حال جوش انداخته شد و با شهادت مواجه گردید، اما بطور معجزه آسایی از مرگ نجات یافت. یوحنا بعدا به زندانی با اعمال شاقه در معدن و در جزیره ای بنام پَطمُس تبعید شد. او کتاب نبوتی خود را بنام مکاشفه در پطمس نوشت. یوحنای رسول بعدها آزاد شد و به جایی که ترکیه امروزه است برگشت. او در پیری جانسپرد و تنها حواری بود که در آرامش مرد.

یعقوب برادر عیسی (رسما جزو حواریون نبود)، رهبر کلیسای در اورشلیم بود و وقتیکه از انکار کردن ایمانش به مسیح خودداری کرد، او را از بالای جنوب شرقی معبد (از بیش از سی متر ارتفاع) به پایین انداختند. وقتی فهمیدند که او از افتادن از این ارتفاع جان سالم بدر برده است، دشمنانش یعقوب را آنقدر با چماق زدند تا مرد. احتمال می دهند که این محل همان محلی از معبد باشد که شیطان مسیح را وقتیکه او را در بیابان تجربه می کرد به آنجا برد.

برتولما، معروف به نتنائیل، مبشری در آسیا بود. او در ترکیه امروزی به مردم در مورد مسیح موعظه می کرد. او را برای موعظه هایش در ارمنستان با شلاق زدن و پوست کندن بشهادت رساندند. اندریاس در یونان بر روی صلیبی بشکل ضربدر مصلوب شد. او بعد از اینکه بوسیله هفت سرباز بشدت شلاق خورد، بدنش را با طناب به صلیب بستند تا دوران دردش بیشتر شود. پیروان او می گفتند وقتیکه او را بطرف صلیب می بردند، با این کلمات صلیب را استقبال کرد و گفت: مدتهاست که انتظار و اشتیاق این ساعت خوش را دارم. بله، همیشه صلیب برای مصلوب کردن مسیحیان بکار رفته است. اندریاس به موعظه اش به کسانی که او را مصلوب کردند ادامه داد تا اینکه بعد از دو روز بر روی صلیب جان داد. توماس در یکی از سفرهای بشارتی اش که برای بنای کلیساها به هندوستان رفته بود، نیزه خورد. متیاس، حواری که انتخاب شد تا جای یهودای اسخریوطی خائن را بگیرد، سنگسار شد و بعد گردن او را زدند. پولس رسول شکنجه شد و بعد امپراطور نِرو شریر، گردن او را در رُم در سال ۶۷ میلادی زد. درباره حواریون دیگر هم چیزهایی گفته می شود، اما مدارک تاریخی برای آنها موجود نیست.

زیاد مهم نیست که حواریون چطور مردند. آنچه مهم است این حقیقت است که همه آنها حاضر بودند برای ایمانشان بمیرند. اگر عیسی قیام نکرده بود، شاگردان این را می دانستند. هیچکس حاضر نیست برای یک دروغ بمیرد. این حقیقت که همه حواریون حاضر بودند مرگ وحشتناکی را قبول کرده، از انکار کردن ایمانشان خودداری کنند، دلیل بزرگیست بر اینکه آنها حقیقتا شاهد قیام عیسی مسیح بودند.

منبع:ایمانداران

امید ما به چیست؟

آیا عیسی مسیح ازدواج کرده بود؟

ما به چه چیزی امید بسته‌ایم؟ به والدین؟ به فرزندان؟ به کمک دوستان و خویشان؟ به پول خود‌؟ به سلامتی خود؟ به مقام و شغل؟ به تحصیلات؟ به چه چیز امید بسته ایم؟

پطرس رسول می‌فرماید که خدا به ما ایماندارانِ به مسیح، تولدی تازه بخشید، برای امیدی زنده و میراثی فساد‌ناپذیر و ناپژمردنی در آسمان. «متبارک باد خدا . . . که ما را به واسطۀ رستاخیز عیسی مسیح از مردگان، تولّدی تازه بخشید، برای امیدی زنده و میراثی فسادناپذیر و. . . ناپژمردنی که برای شما در آسمان نگاه داشته شده است؛» (رسالۀ اول پطرس ۱: ۳ و ۴).

آزادی موقت نوکیش مسیحی زندانی “امین افشارنادری” به قید وثیقه

عدم رسیدگی به پرونده‎ی نوکیشان مسیحی، بلاتکلیف گذاشتن آنها و در نهایت صدور احکام طولانی از روش‌های امنیتی و قضایی برای فشار مضاعف به نوکیشان مسیحی است.

به گزارش «محبت نیوز» امین افشارنادری، زندانی نوکیش مسیحی در اوین پس از ۱۹ روز اعتصاب غذا به قید وثیقه به مبلغ ۲۷۰ میلیون تومان بطور موقت آزاد شد.

این زندانی عقیدتی از روز پانزدهم تیرماه ۱۳۹۶ در اعتراض به رای دادگاه دست به اعتصاب غذا زد. وی با حکم قاضی احمدزاده رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ۱۵ سال حبس محکوم شد.

۱۰ سال از حکم او به اتهام ترویج مسیحیت و برهم زدن امنیت ملی با تشکیل کلیساهای خانگی و پنج سال آن به اتهام «توهین به مقدسات» بود.

امین  تا زمان صدور رای دادگاه تجدیدنظر با قید وثیقه بطور موقت آزاد خواهد بود.

امین افشار نادری به همراه هادی عسگری از شهریور ماه ۱۳۹۵ (۲۶ آگوست ۲۰۱۶) در زندان اوین بازداشت بود.

این دو نوکیش مسیحی به همراه رامئیل بت تمرز، محمد ترکمان دهنوی و امیرسامان دشتی صبح روز جمعه پنجم شهریور ماه ۱۳۹۵ (۲۶ اگوست ۲۰۱۶) در یک مهمانی خانوادگی که در باغی در شهرستان فیروزکوه (شمال استان تهران) برپا بوده شناسایی و دستگیر و به اوین منتقل شدند.
چند هفته بعد به جز افشارنادری و عسگری بقیه با تودیع وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی بطور موقت آزاد شدند اما این دو باوجود صدور ۲۰۰ میلیون وثیقه، بلاتکلیف ماندند و در نهایت به علت عدم رسیدگی به پرونده‎‎شان دست به اعتصاب غذا زدند.

امین افشار نادری، دی ماه سال ۱۳۹۳ نیز در مراسم پرستشی کریسمس ( سالروز تولد عیسی مسیح) بازداشت شد و روز ۲۱ بهمن ۱۳۹۳ (۱۰ فوریه ۲۰۱۵) پس از گذراندن ۳۶ روز بازداشت با سپردن وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی به طور موقت تا زمان تشکیل دادگاه از زندان آزاد شد.

وضعیت جسمی افشار نادری در اعتصاب غذا به شدت وخیم شده و مدت‌ها زمان خواهد برد تا او بتواند توانایی عادی جسمی خود را بازیابی کند.

عدم رسیدگی به پرونده‎ی نوکیشان مسیحی، بلاتکلیف گذاشتن آنها و در نهایت صدور احکام طولانی از روش‌های امنیتی و قضایی برای فشار مضاعف به آنهاست.
در حال حاضر نوکیش مسیحی ابراهیم فیروزی نیز در زندان رجایی شهر کرج در اعتصاب غذاست و وضعیت جسمی او نیز وخیم اعلام شده است.

آیه قوت چهارشنبه ۳۰ اوت ۲۰۱۷ برابر با ۸ شهریور۱۳۹۶

جامعه باب ۳ آیه ۱
جامعه باب ۳ آیه ۱

جامعه باب ۳ آیه ۱

برای هر چیزی که در دنیا اتّفاق می‌افتد، زمان معیّنی وجود دارد.

نام بزرگترین شاخه های فرقه پروتستان

نام بزرگترین شاخه های فرقه پروتستان

در مقابل وحدت و یکپارچگی کلیساهای کاتولیک در سراسر جهان، مذهب پروتستان به چتری می‌مانَد که عقاید و شیوه ‌های بس متفاوت را در خود جای داده است. یا می‌توان آن را به طیفی تشبیه کرد که در یک سر آن، کلیساهایی نه چندان متفاوت با کلیسای کاتولیک وجود دارد (کلیساهای لوتری و انگلیکن)، و در سر دیگرش، کلیساهایی که به هیچ عقیده و شیوه سنتی پایبند نیستند و خود را مسیحیان آزاد یا بین‌الفرقه ‌ای یا غیر فرقه ‌ای یا کاریزماتیک به‌ حساب می ‌آورند و هیچیک به دیگری شباهتی ندارد!

شاخه های بزرگ فرقه پروتستان از این قرارند:

۱٫ کلیسای لوتری (مؤسس؛ مارتین لوتر)
۲٫ کلیسای پرزبیتری که در ایران معروف به کلیسای انجیلی است. ( مؤسس؛ ژان کالوَن)
۳٫ کلیسای انگلیکن (اسقفی). کلیسای انگلیس
۴٫ کلیسای باپتیست
۵٫ کلیسای مِتودیست
۶٫ کلیسای پنطیکاستی (در ایران معروف به جماعت ربانی)
۷٫ کلیساهای آزاد و یا غیر فرقه ای یا کاریزماتیک

منبع :ایمانداران