آیا نجات ابدی تضمین شده ، یک جواز برای گناه کردن است؟

آیا نجات ابدی تضمین شده ، یک جواز برای گناه کردن است؟
آیا نجات ابدی تضمین شده ، یک جواز برای گناه کردن است؟
یکی از مخالفتهایی که معمولا با نظریه نجات ابدی تضمین شده می شود این است که نجات ابدی به مردم اجازه می دهد هر طوری که دلشان می خواهد زندگی کنند و با این وجود همچنان نجات ابدی برای آنان تضمین شده باشد. در حالیکه این مطلب از نظر تکنیکی درست است، اما در واقعیت؛ درست نیست. یک شخص که واقعا بوسیله عیسی مسیح نجات یافته است دیگر بطور عمدی به گناهان خود ادامه نمی دهد. ما باید این دو مسئله را که یک مسیحی چطور باید زندگی کند و یک شخص برای دریافت نجات چه کاری باید انجام دهد را از یکدیگر مجزا کنیم.

کتاب مقدس بسیار واضح و روشن می گوید که نجات تنها به خاطر لطف و بخشش خداوند و فقط از راه ایمان و عیسی مسیح بدست می آید (یوحنا فصل ۳ آیه ۱۶؛ افسسیان فصل ۲ آیه های ۸ تا ۹؛ یوحنا فصل ۱۴ آیه ۶). درست وقتی که یک شخص واقعا به عیسی مسیح ایمان می آورد، بطور ابدی و تضمین شده نجات را دریافت خواهد کرد. این عقیده که بگوییم نجات از طریق ایمان بدست می آید اما اعمال ما حافظ و نگهدارنده این نجات خواهند بود، بر مبنای کتاب مقدس نیست. پولس رسول در غلاطیان فصل ۳ آیه ۳ به این موضوع اینگونه اشاره می کند:» چرا فکرتان را به کار نمی‌اندازید؟ شما که قبلاً با حفظ احکام مذهبی نتوانستید از نظر روحانی مقبول خدا گردید، چگونه تصور می‌کنید که اکنون از همان راه می‌توانید مسیحیان روحانی‌تری باشید؟». اگر ما از طریق ایمان، نجات پیدا کرده باشیم بنابراین نجات ما نیز با ایمان، تضمین شده و از آن حفاظت می شود. ما نمی توانیم نجات را، بوسیله خودمان بدست آوریم. بنابراین حفاظت و نگهداری از این نجات را نیز خودمان نمی توانیم انجام دهیم. خداوند است که از نجات ما نگهداری و حفاظت می کند (یهودا ۲۴). این دست خداوند است که ما را محکم نگه داشته است (یوحنا فصل ۱۰ آیه های ۲۸ تا ۲۹). هیچ چیز نمی تواند ما را از عشق خداوند جدا کند ( رومیان فصل ۸ آیه های ۳۸ تا ۳۹).

هر نوع انکار تضمین ابدی نجات، در واقع نشان دهنده این عقیده است که ما باید نجات را با انجام اعمال خوب حفظ کنیم. این کاملا بر خلاف اعتقاد به نجات بر اساس لطف و رحمت خداوند است. ما به خاطر شایستگی و لیاقت عیسی مسیح است که نجات یافته ایم نه به خاطر اینکه ما خودمان استحقاق نجات را داریم (رومیان فصل ۴ آیه های ۳ تا ۸). این ادعا که ما باید برای حفظ نجات خود از کلام خدا اطاعت کنیم و یا زندگی خداپسندانه داشته باشیم مانند این است که بگوییم مرگ مسیح برای پرداخت بهای گناهان ما کافی نبود. در حالیکه، مرگ مسیح به طور کامل برای پرداخت همه گناهان ما در گذشته، حال، آینده، قبل از نجات و بعد از نجات کافی بود (رومیان فصل ۵ آیه ۸؛ اول قرنتیان فصل ۱۵ آیه ۳؛ دوم قرنتیان فصل ۵ آیه ۲۱).

آیا این بدین معنی است که یک مسیحی هر طوری که دلش می خواهد می تواند زندگی کند و با این وجود نجات را هم داشته باشد؟ این کاملا یک سوال فرضی می باشد، به این دلیل که کتاب مقدس کاملا برای ما روشن ساخته که یک مسیحی نمی تواند هر طوری که دلش می خواهد زندگی کند. مسیحیان، خلقت جدید یافته اند (دوم قرنتیان فصل ۵ آیه ۱۷). مسیحیان، میوه های روح القدس را از خود نشان می دهند (غلاطیان فصل ۵ آیه های ۲۲ تا ۲۳)، نه اعمال جسم را ( غلاطیان فصل ۵ آیه های ۱۹ تا ۲۱). اول یوحنا فصل ۳ آیه های ۶ تا ۹ بطور واضح بیان می کند که مسیحی واقعی در گناه دائمی و مکرر زندگی نمی کند. پولس رسول در واکنش به اینکه لطف و بخشش باعث تشویق و ترویج گناه می شود، می گوید:» خوب، اکنون چه باید کرد؟ آیا باید به زندگی گذشته و گناه‌آلود خود ادامه دهیم تا خدا نیز لطف و بخشش بیشتری به ما نشان دهد؟ هرگز! مگر نمی‌دانید که وقتی به مسیح ایمان آوردیم و غسل تعمید گرفتیم، جزئی از وجود پاک او شدیم و با مرگ او، طبیعت گناه‌آلود ما نیز مرد؟» (رومیان فصل ۶ آیه های ۱ تا ۲).

امنیت و تضمین ابدی نجات، جواز برای گناه کردن نیست، بلکه تضمین کننده این حقیقت است که عشق خداوند برای کسانیکه به مسیح ایمان می آورند، تضمین شده است. شناخت و درک هدیه بسیار با ارزش نجات کاملا بر خلاف مجوز دادن به خود برای ارتکاب گناه است. چطور شخصی که می داند مسیح چه بهایی را برای ما و به جای ما پرداخت کرد، می تواند به یک زندگی گناه آلود ادامه دهد (رومیان فصل ۶ آیه های ۱۵ تا ۲۳)؟ چگونه کسی که عشق تضمین شده و بدون قید و شرط خدا را نسبت به کسانیکه ایمان آورده اند درک می کند، اما این عشق را پس زده و به صورت خدا پرتاب می کند؟ چنین شخصی نشان نمی دهد که نجات ابدی تضمین شده به او مجوز گناه کردن را داده است بلکه این شخص نشان می دهد که به طور واقعی از طریق عیسی مسیح نجات پیدا نکرده است. «پس اگر همواره با مسیح رابطه‌ای نزدیک داشته باشیم، در گناه زندگی نخواهیم کرد. اگر کسی در گناه زندگی می‌کند، علتش اینست که هرگز با او رابطه‌ای نداشته و او را نشناخته است» (اول یوحنا فصل ۳ آیه ۶).

منبع: http://www.gotquestions.org

Advertisements

چگونه اقتدار و حاکمیت خداوند و آزادی اراده انسان در کنار یکدیگر برای رسیدن به نجات عمل می کنند؟

چگونه اقتدار و حاکمیت خداوند و آزادی اراده انسان در کنار یکدیگر برای رسیدن به نجات عمل می کنند؟
چگونه اقتدار و حاکمیت خداوند و آزادی اراده انسان در کنار یکدیگر برای رسیدن به نجات عمل می کنند؟
 درک کامل رابطه بین اقتدار خداوند و آزادی اراده انسان و مسئولیت او، برای ما غیر ممکن می باشد. تنها خدا می داند که این دو چگونه با هم برای اجرای نقشه نجات عمل می کنند. بر این اساس، باید قبول کنیم که ما قادر به شناخت کامل ذات خدا و رابطه خود با او نیستیم. هر چه بیشتر در مورد این دو بُعد، بحث و کنکاش کنیم؛ درک نا مفهوم تری از نجات پیدا خواهیم کرد.

کتاب مقدس بسیار واضح و روشن می گوید که چه کسی نجات پیدا خواهد کرد (رومیان فصل ۸ آیه ۲۹؛ اول پطرس فصل ۱ آیه ۲). افسسیان فصل ۱ آیه ۴ به ما می گوید که خداوند حتی قبل از آفرینش جهان، ما را انتخاب کرده است. کتاب مقدس بارها ایمانداران را به عنوان «انتخاب شدگان» ( رومیان فصل ۸ آیه ۳۳، فصل ۱۱ آیه ۵؛ افسسیان فصل ۱ آیه ۱۱؛ کولسیان فصل ۳ آیه ۱۲؛ اول تسالونیکیان فصل ۱ آیه ۴؛ اول پطرس فصل ۱ آیه ۲، فصل ۲ آیه ۹) و همچنین «برگزیدگان» (متی فصل ۲۴ آیه های ۲۲ و ۳۱؛ مرقس فصل ۱۳ آیه های ۲۰ و ۲۷؛ رومیان فصل ۱۱ آیه ۷؛ اول تیموتائوس فصل ۵ آیه ۲۱؛ دوم تیموتائوس فصل ۲ آیه ۱۰؛ تیطوس فصل ۱ آیه ۱؛ اول پطرس فصل ۱ آیه ۱) توصیف می کند. این حقیقت که ایمانداران از پیش تعیین شده اند (رومیان فصل ۸ آیه های ۲۹ تا ۳۰؛ افسسیان فصل ۱ آیه های ۵ و ۱۱) و برای نجات، انتخاب شده اند (رومیان فصل ۹ آیه ۱۱ و فصل ۱۱ آیه ۲۸؛ دوم پطرس فصل ۱ آیه ۱۰) کاملا روشن و واضح است.

کتاب مقدس نیز به ما می گوید که همه ما در برابر قبول عیسی مسیح به عنوان نجات دهنده، مسئول می باشیم. اگر به عیسی مسیح ایمان بیاوریم، نجات خواهیم یافت (یوحنا فصل ۳ آیه ۱۶؛ رومیان فصل ۱۰ آیه های ۹ تا ۱۰). خداوند میداند و انتخاب می کند که چه کسی نجات پیدا خواهد کرد و ما نیز برای نجات پیدا کردن باید عیسی مسیح را قبول کنیم. اینکه این حقایق چگونه در کنار یکدیگر عمل می کنند، برای ذهن محدود ما قابل درک نیستند (رومیان فصل ۱۱ آیه های ۳۳ تا ۳۶). وظیفه و مسئولیت ما این است که پیام انجیل را به گوش همه دنیا برسانیم (متی فصل ۲۸ آیه های ۱۸ تا ۲۰؛ اعمال رسولان فصل ۱ آیه ۸). ما باید سرنوشت، تعیین شدن از قبل و انتخاب شدن را به عهده خدا بگذاریم و فقط مطیعانه پیام انجیل را به گوش دیگران برسانیم.

منبع: http://www.gotquestions.org

برای کسانیکه هیچوقت درباره مسیح چیزی نشنیده اند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برای کسانیکه هیچوقت درباره مسیح چیزی نشنیده اند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
برای کسانیکه هیچوقت درباره مسیح چیزی نشنیده اند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
همه مردم در مقابل خدا مسئول هستند چه در مورد او شنیده باشند و چه نشنیده باشند. کتاب مقدس به ما می گوید که خدا خود را بطور واضح در طبیعت (رومیان فصل ۱ آیه ۲۰) و همینطور در قلب انسانها ( جامعه فصل ۳ آیه ۱۱) آشکار کرده است. مشکل اینجاست که بشر گناهکار است، ما همه شناخت خدا را رد کرده و از او نافرمانی کرده ایم (رومیان فصل ۱ آیه های ۲۱ تا ۲۳). اگر بخاطر بخشش و مهربانی خدا نبود، ما با خواسته های گناه آلود قلبمان رها می شدیم، تا خودمان به این نتیجه برسیم که زندگی بدون خدا تا چه اندازه بی فایده و نا امید کننده است. خداوند اینکار را در حق کسانی انجام می دهد که او را نمی پذیرند (رومیان فصل ۱ آیه های ۲۴ تا ۳۲).

در واقع، اینطور نیست که بعضی از مردم، چیزی درباره خدا نشنیده باشند. بلکه، مشکل اینجاست که آنچه آنها شنیده اند و آنچه در طبیعت دیده اند را رد کردند. تثنیه فصل ۴ آیه ۲۹ می گوید: «ولی اگر شما دوباره شروع به طلبیدن خداوند، خدایتان کنید، زمانی او را خواهید یافت که با تمام دل و جانتان او را طلبیده باشید». درس مهمی که این آیه به ما می آموزد این است که اگر کسی واقعا دنبال خدا بگردد، او را پیدا می کند. اگر کسی واقعا اشتیاق داشته باشد که خدا را بشناسد، خدا خود را به او می شناساند.

مشکل اینجاست که «هیچکس فهم ندارد، کسی واقعاً طالب خدا نیست» (رومیان فصل ۳ آیه ۱۱). مردم شناخت خدا را که در طبیعت و در قلبهایشان وجود دارد را رد می کنند؛ و بجای آن تصمیم می گیرند خدایان ساخته دست و ذهن خود را پرستش کنند. این بحث نیز احمقانه است که خداوند عادل، کسی را که هرگز فرصت شنیدن پیام انجیل را نداشته به جهنم بفرستد. مردم در مقابل آنچه خدا در مورد خودش برای آنها آشکار کرده است، مسئول هستند. کتاب مقدس می گوید که مردم با وجود همه این نشانه ها، باز هم شناخت خداوند را رد می کنند، بنابراین خداوند در محکوم کردن آنان به جهنم، کاملا عادلانه عمل کرده است.

بجای بحث کردن در مورد سرنوشت کسانیکه هرگز پیام انجیل را نشنیده اند، باید نهایت تلاش خود را انجام دهیم تا پیام انجیل را به آنها برسانیم. ما فرا خوانده شده ایم تا پیام انجیل را به همه دنیا برسانیم (متی فصل ۲۸ آیه های ۱۹ تا ۲۰؛ اعمال رسولان فصل ۱ آیه ۸). ما میدانیم که مردم نشانه های شناخت خدا را که در طبیعت آشکار هستند، رد می کنند، و این مسئله باید ما را تشویق و تحریک نماید تا پیام رستگاری از طریق عیسی مسیح را به گوش همه برسانیم. تنها با قبول لطف خداوند (هدیه نجات) و بواسطه عیسی مسیح است که گناهان بشر بخشیده خواهد شد و از جدایی ابدی از خداوند نجات پیدا خواهد کرد.

اگر فکر می کنیم کسانیکه پیام انجیل را نشنیده اند و با این حال شامل لطف خدا خواهند شد، باید گفت که اشتباه بزرگی مرتکب شده ایم. اگر کسانیکه پیام انجیل را نشنیده باشند ولی نجات یافته باشند، پس منطقی است که دیگر نگران رساندن پیام انجیل به گوش دیگران نباشیم. بدترین اتفاقی که ممکن است بیفتد این است که ما پیام انجیل را به گوش کسی برسانیم اما او آن را رد کند؛ اگر این اتفاق رخ دهد، آن شخص محکوم خواهد شد. کسانیکه پیام انجیل را نمی شنوند باید محکوم شوند در غیر اینصورت انگیزه ای برای تبلیغ پیام انجیل وجود نخواهد داشت. چرا با بشارت دادن باید این احتمال را ایجاد کنیم که مردم خبر خوش را رد کرده و در نتیجه خود را محکوم کنند، در حالیکه قبل از شنیدن پیام انجیل، نجات را داشته اند ؟

«تاوان جایگزین» چیست؟

"تاوان جایگزین" چیست؟
«تاوان جایگزین» چیست؟
 تاوان جایگزین اشاره به عیسی مسیح دارد که به جای ما و برای گناهان ما جان خود را فدا کرد. کلام مقدس می گوید که همه انسانها گناهکارند (رومیان فصل ۳ آیه های ۹ تا ۱۸ و آیه ۲۳). جریمه گناهان ما مرگ است. رومیان فصل ۶ آیه ۲۳ می گوید: » زیرا هر که گناه کند، تنها دستمزدی که خواهد یافت، مرگ است؛ اما هر که به خداوند ما عیسی مسیح ایمان آورد، پاداش او از خدا زندگی جاوید است.»

این آیه چند مورد را به ما یاد می دهد. بدون مسیح، ما خواهیم مُرد و برای پرداخت تاوان گناهانمان، برای همیشه در جهنم خواهیم بود. مرگ در کلام خدا اشاره به «جدایی» دارد. همه می میرند، اما بعضی ها تا ابد با مسیح در بهشت خواهند بود، و بعضی تا ابد در جهنم خواهند بود. مرگی که در اینجا از آن صحبت می کنیم اشاره به زندگی در جهنم است. اما دومین چیزی که این آیه به ما میگوید این است که زندگی ابدی از طریق عیسی مسیح در اختیار ما گذاشته شده است. این «تاوان جایگزین» او برای ما می باشد.

عیسی مسیح مصلوب شد و بجای ما مُرد. ما لایق مرگ بر روی صلیب بودیم، چون ما گناه کرده ایم. اما مسیح تنبیه را بر خود گرفت و خود را بجای ما قرار داد و آنچه ما سزاوار آن بودیم را بر گردن گرفت. «زیرا خدا بار گناهان ما را بر دوش مسیح بی‌گناه گذاشت، تا ما بعنوان پیروان او، آنطور که مورد پسند خداست، نیک و عادل شویم» (دوم قرنتیان فصل ۵ آیه ۲۱).

«او بر روی صلیب، بار گناهان ما را بر دوش گرفت تا ما بتوانیم از چنگ گناه رهایی یافته، زندگی پاکی داشته باشیم. زخمهای او نیز دوای دردهای ما گردید» (اول پطرس فصل ۲ آیه ۲۴). اینجا باز می بینیم که مسیح گناهانی را که ما مرتکب شده بودیم بر خود گرفت تا بهای آن گناهان را به جای ما بپردازد. چند آیه بعد می خوانیم «مسیح نیز زحمت دید. او خود از هر گناهی مبرّا بود، اما یک بار جان خود را در راه ما گناهکاران فدا کرد تا ما را به حضور خدا بیاورد. زمانی که بدن مسیح در قبر گذاشته شد، روح او زنده ماند» (اول پطرس فصل ۳ آیه ۱۸ ). این آیه ها فقط نمایانگر این حقیقت نیستند که مسیح جایگزین ما شد بلکه این حقیقت را هم به ما می گویند که مسیح «تاوان» بود، بدین معنی که کل بها و تاوان گناهان بشر را پرداخت کرد.

اشعیا فصل ۵۳ آیه ۵ نیز درباره مسیح صحبت می کند که باید می آمد تا بر روی صلیب برای گناهان ما بمیرد. این پیشگویی کاملا جزییات را بیان می کند و دقیقا نیز همانطور که پیش گویی شده بود اتفاق افتاد.» برای گناهان ما بود که او مجروح شد و برای شرارت ما بود که او را زدند. او تنبیه شد تا ما سلامتی کامل داشته باشیم. از زخمهای او ما شفا یافتیم». به مفهوم جایگزینی در این آیه نیز توجه کنید. در این آیه نیز شاهد آن هستیم که مسیح تاوان گناهان ما را پرداخت می نماید.

ما توسط خودمان، فقط به یک صورت می توانیم تاوان گناهانمان را پرداخت نماییم و آن هم برای همیشه در جهنم بودن است. اما پسر خدا، عیسی مسیح، به روی زمین آمد تا بهای گناهان ما را بپردازد. و به خاطر کاری که او برای ما انجام داد، حالا نه تنها گناهان ما بخشیده شده است بلکه این فرصت نیز به ما داده شده تا بطور ابدی با او باشیم. برای اینکه به این هدف برسیم باید به کاری که مسیح بر روی صلیب برای ما انجام داد، ایمان بیاوریم. ما نمی توانیم خودمان را نجات دهیم؛ بلکه نیاز به جایگزینی داریم تا برای پرداخت تاوان گناهان، جای ما را بگیرد. مرگ عیسی مسیح، همان «تاوان جایگزین» است که ما به آن نیاز داریم.

چه تضمینی وجود دارد که من نجات پیدا کرده ام؟

چه تضمینی وجود دارد که من نجات پیدا کرده ام؟
چه تضمینی وجود دارد که من نجات پیدا کرده ام؟
 بسیاری از مسیحیان درک نادرستی از تضمین نجات دارند و تضمین نجات را در نقاط اشتباهی از زندگی خود می بینند. ما تضمین نجات را در رشد روحانی، انجام کارهای خوب ، اطاعت از کلام خدا که در زندگی مسیحی ما مشهود می باشد و در کارهایی می بینیم که خداوند در زندگی ما انجام می دهد. در حالیکه که این موارد می توانند گواه و نشانه ای از نجات باشند، اما قطعا نمی توانیم پایه و اساس نجات را بر این موارد قرار دهیم و بگوییم چون همه این موارد را داریم پس نجات برای ما تضمین شده است. بلکه نجات تضمین شده را در حقیقت راستین کلام خدا پیدا کنیم. ما باید بر اساس وعده هایی که خداوند داده است، از تضمین نجات اطمینان حاصل کنیم، نه اینکه تضمین نجات را بر اساس تجربه های شخصی خود قرار دهیم.

چه تضمینی وجود دارد که من نجات پیدا کرده ام؟ اول یوحنا فصل ۵ آیه های ۱۱ تا ۱۳ به ما می گوید:» اما خدا چه شهادتی داده است؟ شهادت خدا اینست که او به ما حیات جاوید عطا کرده، و این حیات در فرزند او عیسی مسیح است. پس روشن است که هرکس مسیح را دارد، به این حیات نیز دسترسی دارد؛ اما هر که مسیح را ندارد، از این حیات بی‌بهره خواهد ماند. این نامه را نوشتم تا شما که به فرزند خدا ایمان دارید، بدانید که از هم اکنون، از حیات جاوید برخوردارید». چی کسی مسیح را دارد؟ هرکس که به او ایمان دارد (یوحنا فصل ۱ آیه ۱۲). اگر شما مسیح را دارید، پس دارای زندگی ابدی نیز می باشید.

خواست خدا اینست که ما بطور تضمین شده، نجات را دریافت کنیم. ما نباید تمام زندگی مسیحی خود را نگران این باشیم که آیا واقعا نجات پیدا کرده ایم یا نه. این همان دلیلی است که کتاب مقدس برنامه نجات را برای ما بسیار واضح و روشن ساخته است. به عیسی مسیح ایمان بیاورید (یوحنا فصل ۳ آیه ۱۶؛ اعمال رسولان فصل ۱۶ آیه ۳۱). «در واقع، اگر انسان با زبان خود نزد دیگران اقرار کند که عیسی مسیح خداوند اوست و در قلب خود نیز ایمان داشته باشد که خدا او را پس از مرگ زنده کرد، نجات خواهد یافت» (رومیان فصل ۱۰ آیه ۹). آیا توبه کرده اید؟ آیا ایمان دارید که عیسی مسیح برای پرداخت تاوان گناهان شما، جان خود را بر روی صلیب فدا کرد و بعد از سه روز دوباره زنده شد (رومیان فصل ۵ آیه ۸، دوم قرنتیان فصل ۵ آیه ۲۱)؟ آیا برای نجات فقط به او اعتماد و ایمان دارید؟ اگر پاسخ این سوال ها «مثبت» باشند، پس شما نجات پیدا کرده اید. تضمین یعنی اینکه از شک و تردید رهایی یابید. کلام خدا را درون قلب خوب خود قرار دهید، آنگاه نسبت به نجات تضمینی و ابدی خود، هیچ شک و تردیدی در دل خود نخواهید داشت.

عیسی مسیح شخصا به همه کسانی که به او ایمان داشته باشند این تضمین را می دهد:» من به ایشان زندگی جاوید می‌بخشم تا هرگز هلاک نشوند. هیچکس نیز نمی‌تواند ایشان را از دست من بگیرد. چون پدرم ایشان را به من داده است و او از همه قویتر است؛ هیچ انسانی نمی‌تواند ایشان را از پدرم بگیرد» (یوحنا فصل ۱۰ آیه های ۲۸ تا ۲۹). زندگی ابدی به معنای واقعی کلمه، ابدی و جاودانه خواهد بود. هیچ کسی حتی خود شما نیز نمی تواند، نجاتی را که مسیح به شما داده از شما بگیرد.

ما کلام خدا را درون قلب خود حفظ می کنیم تا بر ضد او گناه نکنیم (مزامیر فصل ۱۱۹ آیه ۱۱)، در نظر داشته باشیم که شک کردن نیز گناه محسوب می شود. شاد باشید در آن چیزی که کلام خدا به شما می گوید: به جای اینکه شک و تردید داشته باشیم، می توانیم با اطمینان زندگی کنیم! ما از کلام خود مسیح می توانیم اطمینان حاصل کنیم که نجات ما هرگز مورد تردید و سوال قرار نخواهد گرفت. تضمین نجات ما بر اساس برنامه نجات کامل و بی نقصی است که خداوند از طریق عیسی مسیح برای ما فراهم کرده است.

آیا کسی که نجات یافته، برای همیشه نجات یافته است؟

آیا کسی که نجات یافته، برای همیشه نجات یافته است؟
آیا کسی که نجات یافته، برای همیشه نجات یافته است؟
 آیا وقتی کسی نجات پیدا میکند، برای همیشه نجات یافته است؟ بله! وقتی مردم عیسی مسیح را به عنوان نجات دهنده خود می پذیرند، میان آنان و خداوند رابطه ای برقرار می شود که خود تضمین کنندۀ نجات همیشگی و جاودانه آنهاست. به بیانی روشن تر، نجات چیزی بیش از خواندن یک دعا و یا گرفتن یک تصمیم است؛ در واقع نجات، کار پرقدرت خداوند است که به وسیله آن یک گناهکار را از گناه پاک می کند، احیا می کند و توسط روح القدس به او زندگی نو می بخشد (یوحنا فصل ۳ آیه ۳؛ تیطوس فصل ۳ آیه ۵). زمانیکه نجات اتفاق می افتد، خداوند یک قلب تاز به گناه کار نجات یافته می بخشد و یک روح جدید در وجود او قرار می دهد (حزقیال فصل ۳۶ آیه ۲۶). روح القدس باعث می شود تا فرد نجات یافته با اطاعت و پیروی از کتاب مقدس زندگی کند (حزقیال فصل ۳۶ آیه های ۲۶ تا ۲۷؛ یعقوب فصل ۲ آیه ۲۶). قسمت های زیادی از کتاب مقدس به ما می گوید که «نجات» تضمین شده است:

الف) رومیان فصل ۸ آیه ۳۰ می گوید: «پس هنگامی که ما را برگزید، ما را به نزد خود فراخواند؛ و چون به حضور او آمدیم، ما را «بی‌گناه» بحساب آورد و وعده داد که ما را در شکوه و جلال خود شریک سازد». این آیه به ما می گوید از همان لحظه ای که خداوند ما را انتخاب نمود، مثل این بود که در حضور او در آسمان جلال یافتیم. هیچ چیزی نمیتواند، حتی یک روز، ایمان دار را از جلال یافتن باز دارد چرا که خداوند آن را در آسمان مقرر کرده است. وقتی شخصی نجات پیدا می کند، از آنجایی که در آسمان جلال یافته است، نجات او نیز تضمین شده است.

ب) پولس در رومیان فصل ۸ آیه های ۳۳ تا ۳۴ دو سوال بسیار اساسی می پرسد: «اکنون که خدا ما را برای خود برگزیده است، دیگر چه کسی جرأت خواهد کرد بر ما اتهامی وارد آورد؟ آیا خود او؟ هرگز! چون اوست که ما را بخشیده و ما را به حضور خود پذیرفته است. پس دیگر چه کسی می‌تواند ما را محکوم نماید؟ آیا مسیح؟ نه! چون اوست که در راه ما مرد و زنده شد و اکنون در بالاترین مقام، در کنار خدا نشسته است و برای ما شفاعت می‌کند.؟» چه کسی می تواند، برگزیدگان خدا را محکوم کند و با گزینش خدا مخالفت نماید؟ هیچ کس! چرا که، مسیح مدافع ماست. چه کسی ما را محکوم میکند؟ هیچ کس! چون عیسی مسیح یعنی همان کسی برای ما جان خود را فدا کرد، می تواند ما را محکوم کند. نجات دهنده ما، هم قاضی و هم مدافع ما می باشد.

پ) مسیحیان زمانی دوباره متولد می شوند که ایمان آورند (یوحنا فصل ۳ آیه ۳ ؛ تیطوس فصل ۳ آیه ۵). اگر شخص مسیحی نجات خود را از دست بدهد، بدین معنی است که او هرگز دوباره متولد نشده است. در کلام خدا هیچ موردی وجود ندارد که بگوید و یا اشاره کند که ممکن است نجات کسی از او گرفته شود.

ج) روح القدس درون ایمانداران ساکن است (یوحنا فصل ۱۴ آیه ۱۷ ؛ رومیان فصل ۸ آیه ۹) و همۀ ایمانداران را در بدن مسیح تعمید می دهد (اول قرنتیان فصل ۱۲ آیه ۱۳). اگر قرار باشد که ایمانداری نجات خود را از دست بدهد باید از بدن مسیح جدا باشد.

چ) یوحنا فصل ۳ آیه ۱۵ می گوید کسی که به مسیح ایمان آورد «حیات جاودان» خواهد یافت. اگر شما امروز به مسیح ایمان آورید و حیات جاودان یابید ولی فردا آنرا از دست بدهید، دیگر لفظ » جاودان» هیچ معنایی ندارد. بنابراین اگر نجات خود را از دست دهید تمام وعده های حیات جاودانی در کلام، اشتباه هستند.

ح) من فکر می کنم بهترین گواه قطعی را خود کلام خدا مطرح می کند: «زیرا من یقین می‌دانم که هیچ چیز نمی‌تواند محبت مسیح را از ما باز دارد. نه مرگ، نه زندگی، نه فرشتگان و نه قدرتهای جهنم، هیچیک قدرت چنین کاری را ندارند. حوادث امروز و نگرانیهای فردا نیز قادر نیستند خللی در این محبت وارد کنند. در اوج آسمان و در عمق اقیانوسها، هیچ موجودی نمی‌تواند ما را از محبت خدا که در مرگ فداکارانۀ خداوند ما عیسی مسیح آشکار شده، محروم سازد.» (رومیان فصل ۸ آیه های ۳۸ تا ۳۹). بیاد داشته باشید که همان خدایی که شما را نجات داده است، شما را حفظ نیز خواهد نمود. وقتی نجات می یابیم برای همیشه نجات یافته ایم. نجات ما، قطعا تا به ابد تضمین شده است.

منبع: http://www.gotquestions.org

چه نقشه ای برای نجات انسان وجود دارد؟

چه نقشه ای برای نجات انسان وجود دارد؟
چه نقشه ای برای نجات انسان وجود دارد؟
جواب: آیا شما گرسنه هستید؟ منظور گرسنگی جسمی نیست، بلکه منظور این است که آیا دارای حس گرسنگی برای چیزی بسیار والاتر در زندگی خود هستید؟ آیا در اعماق وجود خود نیازی می بینید که هرگز ارضا نشده است؟ اگر اینچنین است، به عیسی مسیح روی آورید؛ او راه نجات شماست. او فرمود: «من نان حیات هستم. کسی که نزد من آید هرگز گرسنه نشود و هر که به من ایمان آرد هرگز تشنه نگردد» (یوحنا فصل ۶ آیه ۳۵).

آیا سردرگم هستید؟ آیا زندگی بی هدفی را دنبال میکنید؟ آیا در تاریکی سرگردان هستید؛ و کسی نیست شما را به سمت روشنایی راهنمایی کند و شما را از تاریکی نجات دهد؟ اگر اینچنین است، به عیسی مسیح روی آورید؛ او راه نجات شماست. او فرمود: «من نور جهان هستم، هر که مرا پیروی کند، در تاریکی نخواهد ماند، زیرا نور حیات‌بخش راهش را روشن می‌کند.» (یوحنا فصل ۸ آیه ۱۲).

آیا هرگز احساس کرده اید که پشت درهای بسته گیر کرده اید و هر دری هم که بسوی شما گشوده می شود، به سوی یک زندگی پوچ و بی معناست؟ آیا در جستجوی دری هستید که شما را به سمت یک زندگی پرمعنی و هدفمند رهنمون سازد؟ اگر اینچنین است، به عیسی مسیح روی آورید؛ او راه نجات شماست. او فرمود: » من در هستم. کسانی که از این در وارد می‌شوند، نجات پیدا می‌کنند و در داخل و بیرون می‌گردند و چراگاه سبز و خرم می‌یابند. » (یوحنا فصل ۱۰ آیه ۹).

آیا دیگران همیشه شما را مایوس کرده و تنها گذاشته اند؟ آیا دوستی های شما سطحی و توخالی هستند؟ آیا به نظر می رسد که همه در پی سوء استفاده از شما هستند؟ اگر اینچنین است، به عیسی مسیح روی آورید؛ او راه نجات شماست. او فرمود: » من شبان خوب و دلسوزم. شبان خوب از جان خود می‌گذرد تا گوسفندان را از چنگال گرگها نجات دهد… من شبان خوب و مهربانم و گوسفندانم را می‌شناسم و آنها نیز مرا می‌شناسند.» (یوحنا فصل ۱۰ آیه های ۱۱ و ۱۴ ).

آیا از خود می پرسید که بعد از مُردن چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا از زندگی کردن برای امور فانی و پوچ خسته شده اید؟ آیا بعضی اوقات فکر نمی کنید که زندگی بی معنا است؟ آیا خواستار زندگی دوباره بعد از مرگ هستید؟ اگر اینچنین است، به عیسی مسیح روی آورید؛ او راه نجات شماست. او فرمود: «آن کسی که مردگان را زنده می‌کند و به ایشان زندگی می‌بخشد، من هستم. هر که به من ایمان داشته باشد، اگر حتی مانند دیگران بمیرد، بار دیگر زنده خواهد شد. و چون به من ایمان دارد، زندگی جاوید یافته، هرگز هلاک نخواهد شد. » (یوحنا فصل ۱۱ آیه های ۲۵ و ۲۶)

راه چیست؟ حقیقت چیست؟ زندگی چیست؟ عیسی مسیح اینگونه پاسخ می دهد: » راه منم، راستی منم، زندگی منم. هیچ کس نمی‌تواند به خدا برسد مگر بوسیله‌‌ء من» (یوحنا فصل ۱۴ آیه ۶ )

همۀ این سؤالات و سردرگمی ها ناشی از گرسنگی روحانی شماست که فقط مسیح میتواند این حس گرسنگی را رفع کند. عیسی مسیح تنها شخصی است که میتواند تاریکی را از بین ببرد. عیسی مسیح دری بسوی یک زندگی شاد و رضایت بخش است. عیسی مسیح آن دوست واقعی و شبان نیکویی است که شما بدنبال او می گردید. عیسی مسیح حیات واقعی در این دنیا و در دنیای بعد از مرگ است. عیسی مسیح راه نجات شماست.

دلیل اینکه این حس گرسنگی عمیق روحانی را در خود می بینید، دلیل اینکه در تاریکی و ظلمت گم گشته اید، دلیل اینکه نمی توانید معنی و مفهومی برای زندگی پیدا کنید، این است که از خدا دور افتاده اید (جامعه فصل ۷ آیه ۲۰؛ رومیان فصل ۳ آیه ۲۳). این خلا درون قلب شما نشان دهنده اینست که خدا در زندگی شما حضور ندارد. ما آفریده شده بودیم تا با خدا در رابطه و دوستی باشیم، ولی گناهِ ما باعث گسسته شدن این رابطه شده است. و حتی بدتر! گناه نه تنها باعث شده تا در این زندگی از خدا دور باشیم بلکه باعث دوری و جدایی پس از مرگ و ابدی از خدا نیز شده است. (رومیان فصل ۶ آیه ۲۳ ؛ یوحنا فصل ۳ آیه ۳۶).

آیا برای این مشکل راه حلی وجود دارد؟ بلی؛ عیسی راه حل این مشکل است. عیسی مسیح گناهان ما را بر خود گرفت (دوم قرنتیان فصل ۵ آیه ۲۱). او به جای ما مُرد (رومیان فصل ۵ آیه ۸) و مجازاتی را که ما لایق آن بودیم بر خود گرفت. پس از سه روز، از مردگان برخاست و پیروزی خود را بر گناه و مرگ ثابت نمود (رومیان فصل ۶ آیه ۴ و ۵). اما چرا او این کار را کرد؟ عیسی مسیح، خود جواب این سؤال را می دهد: » بزرگترین محبتی که شخص می‌تواند در حق دوستانش بکند، این است که جان خود را در راه ایشان فدا سازد. محبت را باید اینچنین سنجید. » (یوحنا فصل ۱۵ آیه ۱۳). عیسی مُرد تا ما حیات داشته باشیم. اگر ما به مسیح ایمان آوریم و مطمئن باشیم که مرگ او پرداخت تاوان گناهان ما بود، همۀ گناهان ما بخشیده خواهند شد. در این صورت است که گرسنگی روحانی ما ارضاء خواهد شد، تاریکی به نور تبدیل خواهد شد، یک زندگی پر معنا و با هدف را تجربه خواهیم کرد، بهترین دوست و شبان نیکوی خود را خواهیم شناخت، و اطمینان خواهیم داشت که پس از مرگ، حیات جاودانی خواهیم داشت. حیاتی که پس از مرگ دوباره به ما اعطا شده تا به طور ابدی با عیسی مسیح در بهشت زندگی کنیم.

«زیرا خدا بقدری مردم جهان را دوست دارد که یگانه فرزند خود را فرستاده است، تا هر که به او ایمان آورد، هلاک نشود بلکه زندگی جاوید بیابد.» (یوحنا فصل ۳ آیه ۱۶)

منبع: http://www.gotquestions.org