آیا بحث «امنیت ابدی» مبنای کتاب مقدسی دارد؟

جواب: وقتی مردم قبول می کنند که عیسی مسیح نجات دهندۀ آنهاست، وارد یک رابطه با خدا می شوند که تضمین کنندۀ پایداری و جاودانه گی، نجاتشان میباشد. یهودا آیه ۲۴ می گوید: «شکوه و عظمت و تمام قدرت و اقتدار از ازل تا به ابد از آن خداوند باد که قادر است شما را از لغزش و سقوط محفوظ دارد و بی‌عیب و بی‌گناه، با شادی عظیم در پیشگاه باشکوه خود حاضر سازد». قدرت خداوند می تواند از ایماندار در برابر لغزش محافظت کند. این مبتنی بر خداست نه بر ما، تا ما را نیز در حضور مقدس خود سهیم کند. پایداری ابدی نجات ، به این دلیل است که خداوند ما را حفظ می کند؛ نه اینکه ما حافظ نجات خود باشیم.

عیسی مسیح خداوند فرمود: «من به ایشان زندگی جاوید می‌بخشم تا هرگز هلاک نشوند. هیچکس نیز نمی‌تواند ایشان را از دست من بگیرد. چون پدرم ایشان را به من داده است و او از همه قویتر است؛ هیچ انسانی نمی‌تواند ایشان را از پدرم بگیرد» (یوحنا فصل ۱۰ آیه های ۲۸ تا ۲۹). عیسی مسیح و پدر، هر دو ما را محکم در دستان خود نگه داشته اند. چه کسی می تواند ما را از دستان پرقدرت پدر و پسر جدا سازد؟

افسسیان فصل ۴ آیه ۳۰ به ما می گوید که ایمانداران تا روز رستاخیز، مُهر زده شده اند. اگر نجات ایمانداران بصورت ابدی تضمین، نشده بود، این مُهر نمی توانست تا روز رستاخیر دوام بیاورد، بلکه فقط تا لحظه گناه، بی ایمانی و ارتدا دوام خواهد داشت. یوحنا فصل ۳ آیه های ۱۵ تا ۱۶ به ما می گویید، هر کسی که به عیسی مسیح ایمان داشته باشد، «زندگی ابدی» خواهد داشت. اگر به شخصی «زندگی ابدی» قول داده شود اما بعد، از او گرفته شود بنابراین از همان ابتدا نیز «ابدی» نبوده است. اگر نجات دارای ضمانت ابدی نباشد، بنابراین قول هایی که در کتاب مقدس راجع به «زندگی ابدی» داده شده ، اشتباه اند.

محکم ترین دلیل امنیت ابدی نجات را در رومیان فصل ۸ آیه های ۳۸ تا ۳۹ می یابیم. «زیرا من یقین می‌دانم که هیچ چیز نمی‌تواند محبت مسیح را از ما باز دارد. نه مرگ، نه زندگی، نه فرشتگان و نه قدرتهای جهنم، هیچیک قدرت چنین کاری را ندارند. حوادث امروز و نگرانیهای فردا نیز قادر نیستند خللی در این محبت وارد کنند. در اوج آسمان و در عمق اقیانوسها، هیچ موجودی نمی‌تواند ما را از محبت خدا که در مرگ فداکارانۀ خداوند ما عیسی مسیح آشکار شده، محروم سازد.» پایه و اساس امنیت ابدی، محبت خداوند نسبت به نجات یافتگان است. ضمانت ابدی نجات ما توسط عیسی مسیح خریداری شده است، توسط پدر قول داده شده و توسط روح القدس مهروموم شده است.

منبع: http://www.gotquestions.org

مردم قبل از اینکه عیسی برای گناهان ما بمیرد، چطور نجات می یافتند؟

مردم قبل از اینکه عیسی برای گناهان ما بمیرد، چطور نجات می یافتند؟

از زمان سقوط انسان، پایۀ نجات همیشه بر اساس مرگ مسیح بوده است. هیچکس، نه قبل از صلیب یا از زمان صلیب، می توانسته بدون آن واقعۀ بزرگ تاریخی نجات بیابد. مرگ مسیح جریمۀ گناهان گذشته مقدسین عهد عتیق و گناهان آیندۀ مقدسین عهد جدید را پرداخت کرد.

لازمۀ نجات همیشه ایمان بوده است و موضوع ایمان همیشه خدا بوده است. نویسندۀ مزامیر می نویسد که خوشا به حال همۀ آنانیکه به او توکل دارند (مزمور ۲ : ۱۲). پیدایش ۱۵ : ۶ به ما می گوید که ابراهیم به خدا ایمان آورد و همین برای خدا کافی بود که برای او عدالت بحساب بیاید (رومیان ۴ : ۳-۸). سیستم قربانی عهد عتیق گناهان را برنداشت، چنانکه عبرانیان ۱۰ : ۱-۱۰ واضحاً درس می دهد. اما بهر حال عهد عتیق به زمانی اشاره می کرد که پسر خدا خون خود را برای گناهان بشر می ریخت.

آنچه در طی تاریخ عوض شده است، محتوای ایمان یک ایماندار است. آنچه خدا برای ایمان، لازم معرفی می کند، بر اساس میزان مکاشفه ایست که تا آن تاریخ به او داده شده است. این را مکاشفه تدریجی می گویند. آدم قولی را که خدا در پیدایش ۳ : ۱۵ داد باور کرد که از نسل زن کسی بر شیطان پیروز می شود. آدم این را باور کرد، چون اسمی که بر روی حوا گذاشت (آیه ۲۰) این را نشان می دهد و خدا بلافاصله قبول این ایمان به وعده را با پوشاندن آنها با پوست (آیه ۲۱) نشان داد. در آن موقع آدم چیزی بیشتر نمی دانست ولی آنچه می دانست قبول کرد.

ابراهیم خدا را بر اساس وعده و مکاشفاتی که او در پیدایش ۱۲ و ۱۵ آشکار کرد، باور نمود. قبل از موسی، کلام نوشته شده ای نبود، اما انسان برای آنچه خدا مکشوف کرده بود مسئول بود. در تمام عهد عتیق، ایمانداران نجات یافتند با این ایمان که روزی خدا مشکل گناه آنها را برمی دارد. امروزه وقتی به عقب نگاه می کنیم، ایمان داریم که او گناهان ما را بر صلیب برداشت (یوحنا ۳ : ۱۶ و عبرانیان ۹ : ۲۸).
منبع: gotquestion