گزارش جفا بر مسیحیان ایران در سالی (۱۳۹۶) که گذشت

گزارش جفا بر مسیحیان ایران در سالی (۱۳۹۶) که گذشت
گزارش جفا بر مسیحیان ایران در سالی (۱۳۹۶) که گذشت

در این گزارش تلاش شده به برخی از رویدادها و عناوینی که در سال ۱۳۹۶ بر مسیحیان ایران گذشت، نگاهی هر چند کوتاه داشته باشیم تا بتوانیم برخی از موارد نقض حقوق مسیحیان ایران، بویژه در خصوص نوکیشان مسیحی را یادآور شویم .

 بررسی کارنامه جمهوری اسلامی در یک سال گذشته در برخورد با مسیحیان نشان می‌دهد که «مسیحیت ستیزی سازمان یافته» شاخص اصلی برخورد حکومت ایران با مسیحیان در سال ۱۳۹۶ بوده است. با پشت سر گذاشتن سال ۱۳۹۶ بررسی گذرا و کوتاه از رفتار یک ساله جمهوری اسلامی در برخورد با مسیحیان ایران بویژه نوکیشان مسیحی حکایت از وخیم‌تر شدن وضعیت مسیحیان در مواجهه با حکومت مذهبی ایران دارد.
تعطیلی کلیساهای ساختمانی مرتبط با مسیحیان فارسی زبان، محدودیت ها و فشار بر کلیساهای خانگی، عدم چاپ و توزیع انجیل مقدس مسیحیان، تملک اموال، املاک و حتا وثیقه سپرده بازداشت شدگان مسیحی از سوی دستگاههای قضایی ،بازجویی و احضار نوکیشان، اخراج آنان از محیط‌های کاری، تخریب اماکن و بناهای تاریخی مسیحیان و مهاجرت اجباری کشیشان، معلمین کتاب مقدس و نوکیشان مسیحی از ایران و … آسیب‌های ناشی از آن تنها نمایی کلی از نادیده گرفتن حقوق‌ مسیحیان در ایران در یک سال گذشته بود. اما علاوه بر بازداشت‌ها و اعمال محدودیت‌ها اصلی‌ترین شاخص جمهوری اسلامی ایران در سالی که گذشت مسیحیت ستیزی سازمان یافته بود که خود را به عنوان جریانی تکامل یافته که از سال‌ها پیش کلید خورده بود، بروز داد.
هنوز مسیحیانی هستند که درایران دربند زندانهای جمهوری اسلامی روزگار می گذرانند و یا ( بلاتکلیف )در انتظار برگزاری دادگاهشان بسر می برند. متاسفانه تاکنون بخاطر مسائل امنیتی و عدم گردش اطلاع رسانی صحیح و بویژه تهدید خانوادهای نوکیشان مسیحی گزارش‌های رسمی و آماری دقیق نمی توان در این زمینه ارایه داد.
موسسه «درهای باز» (Open Doors) نیز سال گذشته میلادی ۲۰۱۷ جمهوری اسلامی ایران را در فهرست ۱۰ کشور اول که درآنها مسیحیان مورد جفا قرار می‎گیرند اعلام کرد.

پروژه‏ نفوذ در جامعه‎ مسیحی و استفاده ابزاری آن‎ها در جهات اهداف حکومت
سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات تلاش زیادی کردند تا ارتباط خود با نمایندگان کنونی و پیشین مسیحی مجلس شورای اسلامی اعم ازنمایندگان آشوری و ارمنی و رهبران دینی و مسؤولان نهادهای کلیسایی و فرهنگی از جمله شورای خلیفه‎گری ارامنه و شخصسبیوه سرکیسیان خلیفه ارامنه تهران و شمال و اطرافیان او همینطور رهبران ارامنه در شهرستان‎های دیگر از جمله اصفهان و آذربایجان و گیلان بیشتر کنند.
کارن خانلری و ژرژیک ابرامیان (نمایندگان ارامنه در مجلس شورای اسلامی)، یوناتن بت کلیا (نماینده آشوری در مجلس شورای اسلامی) و اسقف‎ها آشکاریان، چفتچیان، کاشجیان داودیان (ارامنه ارتدوکس و کاتولیک) میرام و بنیامین (آشوری) افرادی بود که نمایندگان سپاه و وزارت اطلاعات و به طور کل نهادهای امنیتی در جلسات مختلف به بهانه‎‎های مختلف از جمله انتخابات، گفتگو بر سر طرح‎های فرهنگی و دینی با آنان دیدار کردند.
همچنین نباید از تلاش جمهوری اسلامی برای تقویت روابط خود با آن دسته از مسیحیان ‏در منطقه‎ی خاورمیانه و شرق اروپا که از نظر ایدئولوژی و منافع سیاسی با مواضع سیاسی جمهوری اسلامی همسو هستند.
جمهوری اسلامی در روابط خارجی خود نیز از مسیحیان همسو به عنوان ویترینی برای نشان دادن وجود آزادی و برابری اقلیت‎های دینیدر صحنه‎ی مدیریت و سیاست استفاده کرد. تحت همین سیاست دغدغه‌های اصلی جامعه مسیحی ایران و تبعیض علیه آن‎ها ندید گرفته شد.
همزمان اما اقلیت‎های دینی از جمله مسیحیان در داخل کشور محدودتر شدند تا آنجا که حتی برای حضور در انتخابات شوراهای شهر و روستا به دستور شورای نگهبان کاندیدهای اقلیت‎های رد صلاحیت شدند و موازی با آن تلاش می‎شد مقام‎های سیاسی و نظامی به خانواده جانبازان و شهدای مسیحی در ایران نزدیک شوند که مصداق سوء استفاده تبلیغاتی از آن‌ها بود. سرزدن مقام‎های حکومتی از جمله شخص علی خامنه‌‏ای به منزل این افراد و همین طور برگزاری گردهمایی برای خانواده آنان از جمله این تلاش‌ها بود.
همزمان فرماندهان سپاه و امامان جمعه و نمایندگان خامنه‌‏ای در شهرهای مختلف نسبت به گسترش مسیحیت در ایران هشدار دادند و خواستار برخورد با آن شدند.

حبس‎های طولانی، مجازات سنگین و انواع و اقسام فشارها
صدور احکام سنگین قضایی در دادگاه‎ها و در نظر گرفتن مجازات حداکثری توسط قاضی و افزودن مجازات‎های جانبی روی حکم از جمله تبعید به نقاط بد و آب هوا برای نوکیشان مسیحی، رد درخواست‎های آنان برای استفاده از مرخصی در دوران حبس، جلوگیری از ملاقات‎های هفتگی زندانیان با خانواده‎ها، محدود کردن آن‎ها برای تماس تلفنی، محدود کردن آن‎ها در گرفتن وکیل و فشار به خانواده‎ها برای سپردن پرونده‎های زندانیان به وکلای مجرّب از جمله مواردی بود که در سال گذشته بارها نوکیشان مسیحی زندانی و خانواده‎های آن با این اتفاق‎ها روبرو شدند. ابراهیم فیروزی یکی از نوکیشان مسیحی بود که تا پنج سال به زندان محکوم شده و باید سال ۱۳۹۸ باید در زندان بماند . حتی یک روز مرخصی نداشته و بعد اتمام دوران زندان دو سال به شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان تبعید خواهد شد.
نوکیش مسیحی مریم نقاش زرگران با چراغ‎سبز مسؤولان زندان دراوین مضروب شد.
فشار بر زندانیان مسیحی و خانواده های آنان از جمله « ویکتور بِت تًمرز کشیش سابق کلیسای پنطیکاستی آشوری شهرآرا در تهران همسر وی خانم «شامیرام عیسوی» که به ۵ سال حبس تعزیزی محکوم شد و فرزندشان رامئیل بت تمرز، همچنین سوادا آغاسر، کاویان فلاح محمدی، هادی عسگری، امین افشارنادری،امیر سامان دشتی…
بی‎خبر گذاشتن خانواده مسیحیان از سلامت زندانیان را هم نباید فراموش کرد فشاری که به «انوشه (ورونیکا) رضابخش» و «سهیل (آگوستین) زرگرزاده‌ثانی» پس از دستگیری آن‎ها در ارومیه توسط اطلاعات سپاه تحمیل شد. مهرداد هوشمند و سارا نعمتی زوج مسیحی بودند که هفته‎ها در زندان بلاتکلیف بودند. جمهوری اسلامی آنقدر مسیحیان را تحت فشار قرار می‎دهد که یا توبه کنند، یا همکاری کنند و یا قید وثیقه را بزنند و از کشور فرار کنند.
همچنین از روند تعویق انداختن برگزاری دادگاه‎های نوکیشان مسیحی و بلاتکلیف گذاشتن آنها نباید گذشت.
گرچه بازداشت مسیحیان در پایتخت کم شد اما فشار روی نوکیشان مسیحی در شهرستان‎ها بیشتر شد از جمله بازداشت «محمدعلی ترابی» و «عبدالعلی پورمند» در دزفول.
مسئله مهمی که نباید در مورد این دو زندانی از آن گذشت گرفتن امضاء روی برگه سفید بود که با هدف «پرونده سازی» و «گرفتن اعتراف اجباری» و یا «راهی برای گرفتن توبه نامه اجباری» انجام گرفت.
صدور احکام حکم ۴۰ سال زندان برای «ناصر نورد گُل تپه» و «بهرام نسیبوف الخان اوغلو»، «یوسف فرهادوف تالت اوغلو» و «الدار قربانوف» سه مسیحی اهل باکو تبعه جمهوری آذربایجان و در نهایت آزادی آن‌ها در قبال وثیقه سنگین و در نهایت بالاکشیدن وثیقه‎ها.

همچنین باید به نوکیش مسیحی علی امینی که در آستانه کریسمس در شهر تبریز توسط ماموران امنیتی بازداشت شد اشاره کنیم که از وضعیت وی همچنان اطلاعی در دست نیست.
یکی دیگر از خبرهایی که امسال نباید به سادگی از کنار آن گذشت توصیه قاضی نورد گل‌تپه به او بود که گفت برای کاهش حکم ۱۰ سال زندان باید «رضایت بازجو» را جلب کند!

پرونده‎سازی‎های مشکوک و هدفمند و بکارگیری روش‎های حذفی
مشارکت رسانه‎ها و وب‏سایت‌های امنیتی برای پرونده‌‏سازی علیه نوکیشان مسیحی و امنیتی جلوه دادن فعالیت‎‌های کلیساهای خانگی با مرتبط دانستن مسیحیان با عوامل جاسوسی و سرویس‎های اطلاعاتی بیگانه نظیر پرونده ‏سازی‎هایی که برای روزنامه‎نگاران و دوتابعیتی‎ها ساخته می‏شود.
یکی از پروژه‎های جمهوری اسلامی در سال ۱۳۹۶ ترور سعید کریمیان مدیرعامل شبکه «جم تی وی» بود. از اتهامات کریمیان که در همین سایت‎ها و خبرگزاری‎های حکومتی مطرح شد «ترویج مسیحیت» در شبکه‏ های جم تی وی بود.
تعطیلی برخی از جلسات انجمن‌ معتادان گمنام (NA) به اتهام ترویج مسیحیت و زدن برچسب امنیتی به فعالیت‎ سازمان‎های مردم نهاد از جمله پروژه‎های جمهوری اسلامی ضد مسیحیت در سال ۱۳۹۶ است.
جاسوسی سپاه از زندگی «مسیحیان ایرانی» خارج از کشور نیز از جمله فعالیت مخرب نهادهای حکومتی علیه مسیحیان است که در سال ۱۳۹۶ به اوج خود رسید.
یکی از پرونده‎های مشکوک سال ۹۶ که همچنان بی سرانجام ماند حمله گروهی از تندروها و آتش به اختیارهای نظام به اتومبیل حامل «واروژ میناسیان» رئیس شورای خلیفه گری ارامنه اصفهان در شهریور ماه بود.

دست‎گذاشتن روی اموال و دارایی‎های مسیحیان با روش‎های امنیتی و ابزار قضایی
دست گذاشتن روی اراضی متعلق به جامعه مسیحیان از ادامه تلاش‎های شهرداری تهران برای به چنگ آوردن اراضی گورستان‎های دولاب، مصادره باغ شارون متعلق به شورای کلیسای جماعت ربانی با برچسب جاسوسی اعضای شورا برای سرویس‎های اطلاعاتی بیگانه، تخریب بناهای متعلق به مسیحیان در شهرهای مختلف از جملهمدارس ارمنی در اهواز و مدرسه «آریان» مشهد که به حسینیه تبدیل شد و یا ندید گرفتن فرسایش و تخریب عمدی این بناها مثل تخریب گورستان مسیحیان کرمانشاه به جهت از بین رفتن بنا و دست گذاشتن روی آن‎ها انجام گرفت. همچنان که در تبریز با زد و بند شهرداری منطقه سه این شهر و شورای خلیفه‎گری زمین‎هایی متعلق به جامعه ارامنه تغییر کاربری داده شد.
به این بخش باید تلاش برای «مسحیت زدایی» را هم افزود که دایره وسیعی دارد. از تخریب نمادها‌ و بناهای معلق به مسیحیان گرفته تا تخریب بناها و معماری‎های غیراسلامی از جمله تلاش برای تخریب خانه ثابت پاسال یا “کاخ ورسای کوچک” در خیابان جردن تهران و تبدیل این بناها به مسجد و حسینیه اشاره کنیم که لازم به ذکر است روحانیون و مراجع بلندپایه و بسیاری مقامات دیگر بارها نسبت به گسترش معماری رومی و مسیحی اعتراض کردند.

در خصوص جفای هدفمند بر دیگر اماکن تاریخی متعلق به مسیحیان می توانیم از کلیسای گئورگ مقدس در روستای هفتوان که تبدیل به موزه سنگ شد و یا با “کلیسای معموره” که به “حسینیه” تبدیل شد یاد کنیم.
مسیحیت‎زدایی و تخریب‎ها در حوزه رسانه‎ها و تبلیغات بیش‎ از هر جای دیگر بود. برگزاری کلاس‎ها و کارگاه‎های ضد مسیحیت، ادامه انتشار کتاب‎های ضدمسیحی، تولید برنامه‎های تلویزیونی و رادیویی برای تخریب مسیحیت، ساخت فیلم‎های سینمایی با تحریف اصول و مبانی خودساخته نیر «اکسیدان» و «مادر قلب اتمی».

در خاتمه نیز بجاست یادی کنیم از کشیش ورویر آوانسیان که بیش از ۱۷ سال به عنوان کشیش رسمی در کلیساهای ارامنه و فارسی زبان ایران فعالیت کرد وی به دلیل «کسالت‌های جسمی و نارسایی شدید قلبی، بیماری دیابت و چندین جراحی که انجام داد خود را از خدمت شبانی بازنشسته کرد اما قلب او برای بشارت همچنان می تپید و صدایش ماندگار ماند. کلیسای عیسی مسیح در ایران در سالی که گذشت یکی از برجسته ترین خادمین خود را از دست داد.

Advertisements

تداوم اعتصاب غذای نوکیشان مسیحی از “اوین” تا “رجایی شهر”

پس از امین افشار نادری، ابراهیم فیروزی یکی دیگر از نوکیشان مسیحی زندانی دست به اعتصاب غذا زد.

به گزارش «محبت نیوز» همزمان با افزایش فشارهای قضایی و امنیتی به نوکیشان مسیحی در زندان، ابراهیم فیروزی از مسیحیان تحت جفا در زندان رجایی شهر کرج از روز دوشنبه ۲۶ تیرماه به مدت ۱۰ روز دست به اعتصاب غذا زده است.
فیروزی در نامه‎ای نوشته «با توجه به بد رفتاری مسوولین قضایی با نوکیشان مسیحی و مخالفت با در اختیار داشتن کتاب‌های مذهبی خود و صدور احکام ناعادلانه و سنگین علیه نوکیشان مسیحی دست به اعتضاب غذا زده است».
این زندانی عقیدتی با اشاره به صدور احکام سنگین حبس در ماه‌های اخیر برای مسیحیان دربند، گفته در حمایت از خواسته‌ها و مطالبات آنان اعتصاب غذا را آغاز کرده و روز ۲۵ تیر ماه به دادستان تهران در نامه‌ای تاکید کرده «حکومت ایران، مسیحی بودن یا نبودن افراد را تعیین یا تأیید نمی‌کند و این موضوع صرفن در اختیار و صلاحیت کلیسا می‌باشد».
از سوی دیگر گزارش‌ها حاکی از آن است که وضعیت جسمی امین افشار نادری، نوکیش مسیحی زندانی در اوین که از پانزدهم تیرماه دست به اعتصاب غذا زده بود، دچار وخامت شده است.
منابع مطلع از اوین خبر داده‌اند که در روزهای گذشته او تا ۱۰ کیلو وزن کم کرده و فشارش ده روی شش رسیده است.
در هفته‎های اخیر شعبه‏‌ی ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی احمدزاده شروع به صدور احکام فله‎ای حبس برای مسیحیان کرده که از بین حبس امین افشارنادری از دیگران بیشتر است و مدت آن ۱۵ سال است.
او با اتهام «اقدام علیه امنیت ملی با تشکیل کلیسا» به ده سال حبس و به اتهام «توهین به مقدسات» به پنج سال حبس و دو سال ممنوع‌الخروجی از کشور محکوم شده است.
با وجود اینکه حال جسمی افشارنادری به شدت نامساعد است، اما همچنان به اعتصاب غذای خود ادامه می‌دهد، با این حال مسوولین زندان به درخواست‌های او توجه نداشته‌اند.
او سه روز بعد از اعتصاب غذا در دل‌نوشته‎ای خطاب به مسوولان قوه قضاییه جمهوری اسلامی نوشت که: «من از انجیل یاد گرفته‌ام که دشمنان خود را محبت نموده و برای نفرت کنندگان از من، طلب خیر و برکت نمایم؛ اما به راستی شما چه یاد گرفته‌اید؟»

افشارنادری در همین نامه افشا کرد او را از چشم بازدیدگنندگان و ناظران بین‌المللی مخفی نگه‌ داشته‌اند. این ناظران روز چهارشنبه ۵ جولاى ۲۰۱۷ برابر با ١۴ تیرماه ۱۳۹۶، پنجاه سفیر از کشورهاى مختلف، که به نظر می‎رسد به قصد همکارى مشترک حقوقى- قضایی به ایران سفر کرده بودند از زندان اوین در تهران بازدید کردند، اما مسوولان زندان تعداد زیادی از زندانیان را از چشم آنها مخفی کردند تا مبادا بین آنها و این سفرا و کارشناسان گفتگویی صورت گیرد.
دادگاه او شنبه ۱۹ فروردین‌ماه سال ۱۳۹۶ برگزار شده بود و حکم بدوی طی روزهای گذشته به وی به صورت شفاهی ابلاغ گردید.
افشار نادری در روز جمعه پنجم شهریورماه سال ۹۵ به همراه چند تن دیگر از مسیحیان، در یک باغ خصوصی در فیروزکوه به اتهام عضویت در کلیسای خانگی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. این نوکیش مسیحی بعد از گذشت سه ماه و اتمام بازجویی به بند چهار، سالن سه زندان اوین منتقل و تاکنون در این بند نگهداری شده‌است.
رفتار قوه‏ قضاییه جمهوری اسلامی با زندانیان عقیدتی به خصوص نوکیشان مسیحی بسیار ظالمانه است. تجربه‌ای که زندانی‌هایی چونمریم نقاش زرگران و ابراهیم فیروزی که برای اعتراض به وضعیت نوکیشان مسیحی زندانی اعتصاب غذا کرده است به خوبی با آن آشنا هستند.
دادگاه تجدید نظر فیروزی ۲۵ دی ماه سال گذشته برگزار و حکم اولیه که پنج سال زندان بود بار دیگر تایید شد و این نوکیش مسیحی باید تا سال ۱۳۹۸ در زندان بماند.

در سال‌های زندان وضعیت روحی و جسمی این نوکیش مسیحی به علت عدم برخورداری از مرخصی درمانی ضعیف گزارش شده است، در عین حال او مادری پیر و مریضی دارد که از بیماری سرطان رنج می‌برد و برادر کوچکتر ابراهیم مراقب اوست و چون تحت درمان قرار دارد شرایط جسمی خوبی ندارد که بتواند برای ملاقات فرزندش به رجایی شهر کرج مراجعه کند و مسئولان زندان بدون درک این شرایط حتی اجازه نمی‌دهد ابراهیم فیروزی برای ملاقات با مادر خود به مرخصی برود.
یکی از روش‌های قضایی برای فشار به مسیحیان این است که آنها پس از پایان محکومیت خود نیز با محکومیت‌های تازه‌ای روبه رو می‎شوند.
فیروزی از جمله افرادی است که پس از پایان دوران محکومیت باید برای دو سال نیز به شهرستان سرباز از محروم‌ترین مناطق استان سیستان و بلوچستان تبعید شود.
مسیحیان دیگری هم که در ماه‌های گذشته در دادگاه به حبس محکوم شدند پس از طی دوران بازداشت برای دو سال ممنوع‌الخروج خواهند بود.